-------
Umfassungsweg Delden. Een wandelroute van 9 km rondom het Landgoed Twickel.
Afgelopen woensdag hebben we het nieuwe, 9 km lange, wandelpad door Twickel gelopen.
Met de aanleg van de Umfassungsweg, zoals het pad heet, is ooit in 1890 begonnen door de Duitse landschapsarchitect Petzold. Dit in opdracht van de landgoedeigenaar Baron van Heeckeren van Wassenaer.
In 1891 overleed Petzold. Het pad dat rondom het landgoed aangelegd zou worden werd niet afgemaakt.
Nu, 120 jaar later, is de route (met behulp van diverse geldelijke bijdragen) wel voltooid.
Ondertussen wordt er op het internet veel gezocht naar deze nieuwe wandeling.
Veelal komt men dan ook op mijn weblog terecht; ik heb er nl meerdere routes in Delden op staan.
Echter de Umfassungsweg ontbreekt nog.
Tijd om het pad in beeld te brengen.
We beginnen de route bij het startpunt tegenover de Watertoren aan de ... Watertorenstraat.
En het is meteen al verrassend; we lopen achter de volkstuintjes langs.
Hier zijn we nog niet eerder geweest.
Via een paadje, evenwijdig aan de rondweg, lopen we richting het Rentmeesterlaantje.
Het verkeer op de rondweg is hinderlijk. Gelukkig is het pad op veel plekken al mooi beschut zodat de hinder minder zal worden.Na een paar honder meter staan we weer op voor ons bekend terrein.
We slaan linksaf richting Twickelerlaan.De route wordt duidelijk aangegeven. We volgen de paaltjes met de letters U W.
Het is nog vroeg op de ochtend maar toch is de Twickelerlaan al vol leven; trimmers, fietsers en wandelaars. Er wordt gegroet en gezwaaid.
Wij lopen verder richting Hengelosesestraat. Hier is het even doorbijten. We lopen ook hier evenwijdig aan de drukke verkeersweg. Wat een herrie.Mijn wandelgenoot doet mij verslag van zijn jeugdjaren hier in de omgeving. Hij verteld dat ze vroeger altijd even langs Carelshaven fietsten om te kijken of de auto van Prins Bernhard er ook stond. De Prins kwam daar met enige regelmaat. Vaak in combinatie met een bezoek aan Het Warmelo.Nee, Prins Bernhard zelf interesseerde hem niet zo. Wel de auto's waar hij in reed. want dat waren hele aparte, werd smeuig verteld.
Het verhaal leidt af van het drukke verkeer en voor we het weten lopen we op de rustige Petzoldweg.
Even verderop linksaf de Hamsweg in.
We delen deze weg met vrolijke schooljeugd die met een puzzeltocht bezig is en een mevrouw die haar hond op een bijzondere manier uitlaat.
Maar ook met diverse Kleine IJsvogelvlinders die om ons heen blijven dwarrelen. Wat een bijzonder gezicht.
Ter hoogte van het Bokdammerveld steken we de Bornsestraat over.
En dan volgt het meest mooie gedeelte van het wandelpad. We lopen nu over delen van het Landgoed die nog niet eerder toegankelijk waren.
Neem nu de halfopen weiden van de Azelermeen. Je loopt er tussen de koeien en de schapen door.
Het levert o zo mooie beelden op.
De schapen vinden het wel gezellig dat we voorbijlopen.
We nemen even een pauze en ze komen genoeglijk bij ons buurten.
Ondertussen blijven wij genieten van het mooie landschap met de prachtige doorkijkjes.
Als we de route vervolgen komen we aan bij het vlonderpad door het natuurgebied Koematenveld. Je moet er wel eerst de nieuwe pompeuze houten brug voor over.
De vorm van de routepaaltjes (naar het idee van een Jachtpaal) komt terug in de brugleuningen.
Wandelgenoot gaat de tekst op de brug bestuderen. Ik heb meer oog voor de Twickelervaart.
Langs het vlonderpad staat de Dophei al te bloeien.
Het ziet er allemaal wat schraal uit. Niet gek, het is ook een erg droge periode.
En dan het Hellecaterveld.
Akkers met Gerst en overal Kamille. Zowel langs de akkers als de weilanden.
Het ruikt er lekker.
Je waant je er in vroegere tijden.
Even later doemt de Deldeneresch voor ons op met de zo bekende boom.
En ooh wat ruikt het hier ook weer lekker zo met dat hooi.
Wandelgenoot is ondertussen aan het zoeken naar een grote zandheuvel. In zijn jonge jaren rende hij die heuvel op en af als training.
"Het möt hier toch e'ns wèèn, bie die watergaten in de buurte" zegt hij met een zoekende blik.
We zien geen heuvel, wel veel bosschage. Misschien dat daar de heuvel in verscholen ligt.
Ondertussen hebben we al weer zicht op de watertoren.
We lopen ook nu weer langs weilanden met randen van Kamille.
Nog een blik op het bankje dat op de plek staat waar de vroegere Eschschool heeft gestaan (1844 - 1969) en dan zijn we weer bij ons beginpunt bij de watertoren.
De Umfassungsweg heeft een lengte van 9 km.
Met name het 2e gedeelte van de route is verassend mooi.
Startpunten van de route zijn tegenover de Watertoren of bij het tunneltje bij Hotel de Zwaan.
Honden zijn (op delen van de route) niet toegestaan.
Meer informatie over de Umfassungsweg en het Landgoed Twickel is te vinden op de website van Twickel.
Kaart: bron http://www.twickel.nl/
Juni 2010
Mooie beelden. Dat is goede reclame voor deze wandeling.
BeantwoordenVerwijderenPrachtige route is dit. En druk bezocht. Met mooi weer in het weekend lopen velen deze tocht. Ik hardloop regelmatig delen van dit pad. Prachtig.
BeantwoordenVerwijderen