Welkom op weblog 'Over Wandelen Gesproken'

Een weblog met wandelroutes en wandelfoto's.
Ik - Truus Wijnen - woon in de prachtige omgeving van Twente, waar ik veel wandel en fotografeer. Mijn hobby wandelen en fotograferen is mede door publicaties intussen min of meer uitgegroeid tot een ambacht en ik geniet ervan het plezier van wandelen en fotograferen middels dit weblog te delen met anderen. Op verzoek ben ik begonnen met uitzetten en beschrijven van eigen wandelroutes. U kunt ze op deze site vinden onder Overzicht Wandelroutes .
Regelmatig organiseer wandelingen waarbij u welkom bent om mee te lopen. Meer over deze wandelingen en de wandelagenda kunt u *hier* terugvinden. Of neem voor informatie contact met mij op.

Andere Weblogs: 'Wandel Kijk en Kiek' en 'Maandag Wasdag'

De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.


De hier beschreven routes zijn met de grootst mogelijke zorg samengesteld en gecontroleerd. Niettemin geldt dat het een momentopname betreft en dat wijzigingen in het landschap, routenetwerken, grondbezit of bv openingstijden voor kunnen komen.


----------------------------------------------------------- NAAR OVERZICHT WANDELROUTES ------------------------------------------------------------


maandag 23 december 2013

Wandeling over de Landgoederen Hof Espelo en het Lonnekermeer


Wandelaars Hof Espelo

Deze wandelroute is één van de wandelingen uit mijn wandelgids "Twaalf Twentse Tochten".
De gids is april 2014 op de markt gekomen en is te koop in de boekhandels, bij VVV''s, Uitgever GO  maar kan ook online besteld worden bij Bol.com .



~~~~~~~~~~

Start- en eindpunt: Weerseloseweg 259 7522 PS Enschede
Parkeerplaats van het Bezoekerscentrum Koetshuis Hof Espelo van Landschap Overijssel
Het is ook goed mogelijk vanaf het station Enschede Kennispark (vml Drienerlo) te route te starten. Zie het kaartje van de de aanlooproute naar routepunt 6 van de wandeling aan het eind van dit bericht.
De afstand van het station naar de Universiteit is ruim 1 km.

Horeca: halverwege de lange route op het Universiteitsterrein. Het bezoekerscentrum aan de start is beperkt open. 
Lengte van de rondwandeling is 15 of 17 km
Routebeschrijving: is * via WandelZoekPagina * te downloaden.
Een GPX-bestand : van de route is * hier *   te downloaden.




Wandeling over de landgoederen Hof Espelo en Lonnekermeer.
Omgeving Enschede - Hengelo.

Op deze wandeling maak je kennis met enkele prachtige landgoederen die Twente rijk is.
Het landgoed Hof Espelo, het startpunt van deze wandeling, ligt op een steenworp afstand van de buitenwijken van Enschede en aan de andere kant grenst het aan de campus van Universiteit Twente. Op veel trajecten van deze route zul je geen mens tegenkomen. Je hebt meer kans om reeën te zien en vogels te horen.
Het bij de start gelegen bezoekerscentrum van Landschap Overijssel - beheerder van landgoed Hof Espelo – is gehuisvest in het oude koetshuis van het landgoed. Je kunt er terecht voor informatie over landschap en natuur. Het centrum is open op zondag.
Via oude lanen, langs akkers en weilanden, door bos en langs oude boerderijen doorkruis je vervolgens het landgoed. Bijzonder is het sterrenbos, een bos met paden die vanuit een middelpunt straalsgewijs naar de uiteinden lopen en daarmee een ster vormen. Het fenomeen sterrenbos is afkomstig uit de barokke tuinarchitectuur en raakte in de achttiende eeuw in zwang. Ze waren bij uitstek geschikt voor de jacht, omdat het overstekend wild vanuit het middel-punt op alle paden kon worden waargenomen. Het sterrenbos in Hof Espelo werd in het begin van deze eeuw aangelegd door landschapsarchitect Wattez.


Zandweg richting Lonnekermeer.
 
Midden in het Sterrenbos

Panelen met gedichten van Willem Wilmink

 
Het Lonnekermeer.
Als je in de buurt van Hengelo komt, loop je het volgende landgoed in: Lonnekermeer.
Langs de paden staan panelen met gedichten en verzen van de in Twente geboren Willem Wilmink.
Je kunt een kijkje nemen bij een vogelkijkscherm maar hebt ook tijdens de wandeling een mooi zicht op het Lonnekermeer zelf. Ondertussen loop je nog steeds op bospaadjes en langs akkers.
Bijna bij de bebouwde kom aangekomen, wandel je even over een stukje asfalt, maar daarna ga je al weer snel het zandpad op richting Enschede. Maar eerst ligt nog een uitstapje over de campus van de Universiteit in het verschiet. Het is een dorp op zich dat door veel groen wordt omringd. Je zult het al wandelend ontdekken.
Het laatste gedeelte van de wandeling loop je door het waterwingebied van Enschede. Bijzonder zijn de grote waterspaarbekkens die je aan weerszijden van het pad ziet. Samen met de omringende bossen, houtsingels en graslandjes vormen ze een waar eldorado voor planten en dieren. Het is dan nog maar een klein stukje wandelen en je bent weer terug bij het startpunt van deze route.
Op het landgoed Hof Espelo.

  

Hof Espelo
Hof Espelo is een prachtig cultuurhistorisch landgoed. De geschiedenis gaat terug tot in de elfde eeuw. Verschillende kleine boerderijen lagen als eilandjes tussen de percelen met bos, weides en akkers. Nu zijn er te midden van de fraaie bossen ook enkele historische gebouwen te vinden, waaronder een landhuis, een voormalig koetshuis en een boerenerf.
Landgoed Hof Espelo is één van de landgoederen rondom Enschede die herinneren aan het textielverleden van de stad. Rijke textielfabrikanten kochten landgoederen om er bijvoorbeeld hun zomerverblijf te vestigen.
Het landgoed is nu in het bezit van Landschap Overijssel, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Zo werd een groot deel van de aankoopsom bijeengebracht door de ‘Actie Hof Espelo’. Als herinnering hieraan werd in het weiland een drietal lindebomen geplant.
In het bosgedeelte, waar je ook door het zogeheten Sterrenbos loopt, is nog een hoefijzervormige aarden wal te zien. Het is een overblijfsel uit de Tweede Wereldoorlog. De Duitsers hadden een deel van Hof Espelo geannexeerd en lieten vanaf vliegveld Twente een vliegtuigrolbaan het bos inlopen. Met zand werden deze camouflagewallen opgeworpen. De jachtvliegtuigen werden vervolgens in
de hoefijzervormige ‘Abstellplätze’ verborgen. Alles in de hoop dat het geheel buiten het zicht bleef van de geallieerde vliegers. Naast deze aarden wallen zijn op Hof Espelo ook nog de contouren van de rolbanen te ontdekken.

Op het Landgoed Lonnekermeer.
Lonnekermeer
Landgoed Lonnekermeer is een landgoed rondom een tweetal meertjes. Deze meertjes zijn zandgaten, ooit gegraven ten behoeve van de aanleg van de Twentse spoorlijnen. Bij de meertjes kwam al snel het landgoed van de bekende Twentse textielbaron Stork te liggen.
Heidevelden werden verbouwd tot landbouwgrond en productiebos en ook werden een villa (Huize Oosterhof), boerderij en boswachterswoning neergezet. Ze zijn nu samen een monument.
De tuin en het park zijn aangelegd in de Engelse landschapsstijl . Voor het ontwerp tekende landschapsarchitect L.A. Springer.
Met een herstelproject in 2012 is het oorspronkelijke ontwerp van landgoed Lonnekermeer in ere hersteld: zichtassen zijn weer opengelegd en de meren uitgebaggerd. Sinds deze werkzaamheden is de villa weer van verschillende kanten zichtbaar. Het parklandschap is gevarieerder en aantrekkelijker geworden, zowel voor mens als dier. Op sommige plekken zijn bomen gekapt. Daar staat tegenover dat op andere plekken parkbomen -uit het oude beplantingsplan - zijn teruggeplant. Een boom, waar regelmatig een visarend nestelt, is gespaard.
Om en nabij de meertjes zijn door Rotaryclub Hengelo gedichten en verzen van de Twentse volksdichter Willem Wilmink geplaatst.
Landgoed Lonnekermeer wordt beheerd door Landschap Overijssel.

 




Tonderzwam.
Tonderzwam
Op diverse plekken in het bos zie je op stammen van de bomen de Tonderzwam of Tondelzwam (Fomes fomentarius). Dit is een harde, hoefvormige houtzwam die over het algemeen grijsachtig van kleur is. Ze zijn te vinden op stammen van zowel levende als dode eiken, beuken en vooral berken en zijn het hele te jaar te zien.
Vroeger gebruikte men het binnenste van de zwam als tondel voor het vuurslaan.
De losse middelste laag werd uit de zwam gesneden, gekookt, platgeslagen, in een oplossing van salpeter gedoopt en gedroogd. De tondel werd bewaard in een doos, de tondeldoos genaamd.
De tondeldoos is eigenlijk de voorloper van de lucifer en diende dus om ‘vuur’ te maken.
Met een vuursteentje en een metalen ring werd vervolgens geprobeerd een vonk te maken die de tondel in vlam zou zetten. Toen eenmaal de lucifer z’n intrede deed, werd de tondeldoos steeds minder gebruikt.


In één van de gebouwen van de Universiteit Twente is een Theatercafé
Universiteit Twente
De Universiteit Twente, of kortweg UT, is een universiteit voor technische en maatschappijwetenschappen.
Op dit moment heeft de UT zo'n 9000 studenten en 3300 mensen als wetenschappelijk personeel.
De universiteit ligt tussen Hengelo en Enschede op het voormalig landgoed Drienerlo en is een zogenaamde campusuniversiteit: stafwoningen, studentenwoningen, sport- en cultuurvoorzieningen, winkels en alle faculteitsgebouwen liggen allemaal op één terrein.
De Bastille is sinds haar bouw in 1969 het centrale studentengebouw op de campus.
 Het is ontworpen door de bekende architect Piet Blom die met zijn ontwerp een levendig
 centrum voor de destijds ongeveer 600 studenten beoogde te creëren met daarin ruimte voor recreatie, cafés en de mensa.
Het gebouw was verdeeld in drie verdiepingen, onderverdeeld in 27 vloerniveaus. Deze indeling veroorzaakte, mede door de vele trappen, dat menig bezoeker in het gebouw verdwaalde. In 2003 is de Bastille verbouwd tot haar huidige vorm. 

Omgeving Hof Espelo
De routebeschrijving is via de site van Wandelzoekpagina te downloaden.
Een GPX-bestand van de route is * hier *   te downloaden.

De hier beschreven route is met de grootst mogelijke zorg samengesteld en gecontroleerd. Niettemin geldt dat het een momentopname betreft en dat wijzigingen in het landschap of paden voor kunnen komen.

Klik op de kaart voor een grotere afbeelding
Vanaf 13-12-15 is de naam Station Drienerlo gewijzigd in Station Enschede Kennispark

Route, Tekst en Fotografie (c) Truus Wijnen
December 2013.


dinsdag 17 december 2013

Wandeling Hellendoorn Eelerberg




Start- en eindpunt:  Schapenmarkt  7447 CT  Hellendoorn
Horeca in centrum Hellendoorn en na 2 en 9 km.
Routebeschrijving en kaartje: zie aan het eind van dit bericht
Lengte van de wandeling is 17 km

Rondwandeling Hellendoorn - Eelerberg 17 km

Hellendoorn is een prachtig startpunt voor een wandeling op de grens van Salland en Twente.
Vanuit de mooie oude dorpskern loop je richting het bosgebied van de Hellendoornse Berg.
Echt diep het bos in lopen doe je niet. Na een korte kennismaking loop je vanaf “De Berg”  alweer de plaats Nijverdal in om daar langs onverharde wegen de kant van de rivier de Regge op te koersen.
Ze zijn de laatste jaren druk aan het werk geweest rondom de Regge met de bedoeling er weer een meanderende rivier van te maken. Dat het gelukt is zul je al wandelend zien. Maar ook zie je dat de natuur al heel snel beslag heeft gelegd op de oevers en omringende gronden.



Bij Landgoed Schuilenburg
De Regge bij Schuilenburg

De Regge verlaat je via het bosgedeelte van landgoed Schuilenburg waar tevens een horecavoorziening is met dezelfde naam. Het is de moeite waard er een kijkje binnen te nemen.
Als je dan je wandeling vervolgt kom je door een opener gebied om in de buurt van de Eelerberg weer het bos in te schieten. Het is de aanloop naar de uiteindelijke 40 meter hoge berg die je via enkele klimmetjes gaat bedwingen.

Eelerberg bij Hellendoorn


Eelerberg bij Hellendoorn
Vijver met eiland Landgoed Eelerberg


Verrassend is in dit gedeelte van de route de bosvijver met het eilandje in het midden. Het is ooit aangelegd door de vroegere eigenaren van het landgoed die naast de ontginning van de ruige gronden ook oog hadden voor wat lieflijker projecten.
Iets verder ligt midden tussen de bossen het voormalige Volkssanatorium. Het is in 1902 gebouwd in een Zwitserse chaletstijl. Aan diverse gebouwen op het terrein is dat nog te zien.
Via het mooie smalle  “Katt’npad” dat dwars door het bos gaat loop je dan weer de richting van Hellendoorn op. Bij de es aangekomen kun je het dorp al zien liggen, maar er regelrecht naar toe lopen doe je niet. Want eerst word je nog weer het bos ingestuurd en dat is mooi want nu kom je nog wel door de mooie Hellendoornse Berg en loop je via een smal pad over een klein verscholen heideveldje.




Avonturenpark Hellendoorn
De wandeling wordt afgesloten met een bijzonder stuk langs het Avonturenpark dat vroeger De Elf Provinciën heette en waar menigeen nog prettige herinneringen aan heeft. Want dwalen in het doolhof en je ogen uitkijken in de sprookjestuin, dat was toch geweldig.
Als je er nu langs loopt zie en hoor je het verschil. De attracties heten nu Tornado en Tarantula Magica en er is een heus Slidepark. Het plezier van de kinderen blijft.
Na het Avonturenpark daal je af naar Hellendoorn om vervolgens weer bij het startpunt van deze route uit te komen.
~~~~~~~~~~~~

Waterpret op de Regge bij Hellendoorn





Langs de Regge



Regge
Er wordt druk gewerkt aan het herstellen van de rivier de Regge.  Geprobeerd wordt de rivier weer zoveel mogelijk in z’n oorspronkelijke staat terug te brengen.
Grote stukken van het herstelproject zijn al klaar. Er vormen zich prachtige natuurgebieden met eigen karakters en met een grote diversiteit aan flora en fauna.
Op verschillende plekken langs de rivier grazen nu ook runderen en paarden.
In het gedeelte in de omgeving van Hellendoorn zijn fiets- en wandelpaden aangelegd.
In dat deel wordt nu de laatste hand gelegd aan het herstelproject.

Bakkerijmuseum Hellendoorn

IJsfabriek
Wie kent niet de naam Caraco-ijs en dat reclamedeuntje:  "Mexicaantje, oranje hoed, Caraco ijs, geweldig goed! Caraco IJs, Caraco IJs, oehhh, geweldig lekker!"
Dat het ijs geproduceerd werd in Hellendoorn is minder bekend.
Het was aan het succes van de plaatselijke bakker Valk te danken dat de ijsfabriek er gekomen is.
Zijn zelfgemaakte  ijs – dat vanuit de bakkerszaak en later een ijssalon werd verkocht – was een groot succes bij zowel particulieren als horecaondernemers. Toen naast het ijs in bakken ook begonnen werd met het maken van ijs aan een stokje kwam ook de nationale vraag op gang. Het ijs dat toen nog de naam De Valk heette kreeg de merknaam Caraco.
Om aan de groeiende vraag te voldoen werd in 1974 een ijsfabriek gebouwd aan de Regge. In deze fabriek wordt nu nog steeds ijs gemaakt. Ondertussen is Unilever de nieuwe eigenaar van de fabriek en is de merknaam Caraco opgeheven. Het ijs wordt nu verkocht onder de merknamen Ola, Hertog en het Amerikaanse Ben & Jerry’s .
Met ruim 180 medewerkers is de fabriek een aanzienlijke werkgever in Hellendoorn.
Op de plek van de vroegere bakkerij  aan de Dorpsstraat in Hellendoorn  is nu het Gerrit Valk's Bakkerij en IJsmuseum.


Krönnenzommer



Gebouwen in Zwitserse stijl sanatorium Hellendoorn



Volkssanatorium
Het vroegere Volkssanatorium was ooit een dorp op zich. Het zorgde zelf voor z’n elektriciteit, had een wasserij, slager, bakker en smederij.  En moestuinen zorgden voor groente en fruit. Het gebouwencomplex werd rond 1900 naar Zwitsers voorbeeld in chaletstijl gebouwd.  Tuberculose was in die tijd een levensbedreigende volksziekte.  Om er van te genezen moest je lange tijd kuren. Omdat dit voor velen niet te betalen was werd besloten tot het bouwen van een Volkssanatorium. Hier konden dan de wat minder draagkrachtige  “borstlijders” terecht.  De arts J.J. Homoet was één van de voorvechters van een volkssanatorium.  Dat het sanatorium in Hellendoorn werd gebouwd was niet vreemd. Men ging er van uit dat de boslucht de mensen goed zou doen. Eén en ander gecombineerd met veel rust en gezond voedsel. Rijkssubsidie kreeg men niet en kosten werden gedekt door financiële steun van particulieren en door zelf te voorzien in allerlei levensbehoeften.
Met het afnemen van de tbc-gevallen en de veranderende behandelwijzen heeft het sanatorium z’n functie verloren. Momenteel is het complex, dat nu de naam Krönnenzommer draagt,  een verpleeghuis.  De naam ‘Krönnenzommer’ is ontleend aan een gedicht van de in Hellendoorn geboren streektaaldichteres  Johanna F. van Buren en duidt op de nadagen van de zomer,  wanneer de kraanvogels (‘krönnen’) zich opmaken om te vertrekken naar warmere streken.







 De routebeschrijving - met kaartje - is  * hier *  te downloaden.




Route, tekst en fotografie (c) Truus Wijnen
December 2013

maandag 9 december 2013

Wandelen in Winters Giethoorn



Wandelen in winters Giethoorn.

Start- en eindpunt:  Informatiebord van het Wandelnetwerk Twente
Adres: parkeerplaats aan het Eendrachtsplein, 8355 DL Giethoorn
en ook parkeerplaats van hotel restaurant de Dames van de Jonge , Beulakerweg 30, 8355 AH Giethoorn.
Horeca: Op meerdere plekken in Giethoorn
Routebeschrijving en kaartje: routes volgen via gekleurde paaltjes van het Wandelnetwerk
Lengte van de routes: variërend van 3 tot 15,4 km
Kaarten: zie aan het eind van dit bericht

Fietsen: zie ook de informatie aan het eind van het bericht.

~~~~~~~~~~~

Voor mij is de winter een ideale periode om naar Giethoorn te gaan.
Het waterdorp  in de kop van Overijssel is dan even ontdaan van de zomerse drukte en ligt er sereen en rustig bij. Het enige geluid wat je hoort is het gegak van overvliegende ganzen. Het ultieme moment om het dorp eens goed te “bewandelen” en te bekijken.


Klik voor grotere foto's.



Als uitgangspunt voor de wandeling heb ik de parkeerplaats aan het Eendrachtsplein in Giethoorn gekozen. Hier staat een informatiebord van het wandelnetwerk in de Kop van Overijssel met daarop diverse bewegwijzerde routes.
Je kunt er kiezen uit 4 routes variërend van 4 tot 15 km die of richting Dwarsgracht of het dorp Giethoorn gaan. Ik kies voor het laatste en even later loop ik samen met wandelgenoot op de Ds T.O. Hylkemaweg richting de zo beroemde hoge houten bruggetjes van het Venetië van Noorden.

 --- - ---- -----
Dat deze voor Giethoorn zo karakteristieke bruggen zo hoog zijn heeft alles te maken met het feit dat er vaartuigen beladen  met opgestapeld hooi of met vee onderdoor moesten..
Landbouw en later ook turfwinning waren ooit de belangrijkste bronnen van bestaan van de vroegere bewoners van het dorp. De grachten, die gegraven waren als afwateringskanalen voor de ontginning, konden ook prima dienstdoen als transportkanaal.
Stormvloeden waren er de oorzaak van dat er meren ontstonden maar ook dat er diverse gras- en hooilanden afgezonderd kwamen te liggen en alleen nog maar per boot bereikbaar waren.
Voor het vervoeren van vee en het opgestapelde  hooi naar boerderijen die veelal gelegen waren op een door water omringd perceel –zgn” huuspollen” - aan de grachten,  was het nodig hoge bruggen te hebben.  Om het erf van de boerderij te bereiken moest dan nog wel het voetpad worden gepasseerd. Maar ook dat was geen probleem voor de “Gietersen”  omdat de lage vonders – zoals deze planken bruggetjes worden genoemd,  in een oogwenk te demonteren waren. Het varen met de punters en de platbodems zit de mensen uit Giethoorn in het bloed.

----  ---- -----

Dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de vraag of er überhaupt op zondagen iets open is in Giethoorn blijkt al snel als we aan het begin van de Hylkemaweg langs rondvaartboten lopen. Een vriendelijke meneer verteld dat er altijd gevaren wordt en dat er in de boten verwarming is. Bijzonder zijn de natuurtochten die er gemaakt kunnen worden.
We horen het enthousiast aan en komen bijna in de verleiding om mee te gaan. Maar toch kiezen we er voor "aan de wandel" te gaan.   Nou ja, vooruit, eerst dan wel even genieten van de koffie want ook diverse horecagelegenheden zijn gewoon open op winterse zondagen.




Het oude gemeentehuis van Giethoorn is tegenwoordig een trouwlocatie.

Boerderijmuseum 't Olde Maat Uus waar we langs lopen, net voordat we bij het Binnenpad zijn, heeft in de wintermaanden aangepaste openingstijden en is juist dan alleen op zondagmiddag open.



En nee, de palingverkoper staat er niet meer. Want wie kent 'm niet de man die al vroeg in het jaar de paling aan de man bracht  met de woorden "Paling van Ome Jan" bij de tegenover de museumboerderij gelegen kerk "De Vermaning".
Iets verderop staat, sinds 2008, het bronzen beeld van  Albert Mol die als acteur een belangrijk aandeel had in de film ‘Fanfare’ van Bert Haanstra. Een mijlpaal in de Nederlandse filmgeschiedenis. De film bracht Giethoorn op een wel heel bijzondere manier onder de aandacht.

Bezorgde passanten hebben het beeld een das en een paraplu gegeven. 



Ondertussen hebben we het besluit genomen een combinatie van 2 routes te maken om zo het hele dorp door te lopen. 
En al kijkend en fotograferend wandelen we vervolgens langs en over bruggetjes. 
Natuurlijk gaan we kijken bij Museum de Oude Aarde en de ernaast gelegen Pottenbakkerij Rhoda. Zolang ik me kan herinneren zijn die al gevestigd in Giethoorn.
Spectaculair was het om te zien hoe voor het museum grote ronde stenen werden gekraakt met één of andere grote tang. Als je geluk had zat er binnen in de bol het prachtigste kristal. Als we naar binnen gaan zien we dat je nog steeds kristalbollen kunt kraken.
De pottenbakkerij is al jaren bekend om z'n prachtige keramiek met z'n Gieters blauwe kleur. Het wordt allemaal gemaakt in de pottenbakkerij achter de winkel waar het ook mogelijk is mee te kijken bij het maken van de producten.
Wij komen er aan de praat met Rhoda die super-enthousiast verteld over Giethoorn, wandelen, het ijs en de vele mogelijkheden in de winterperiode.
We hebben ondertussen door dat we tijd te kort komen voor alles. Maar de suggestie van Rhoda om echt ook even te gaan kijken in het noordelijk gelegen deel van Giethoorn nemen we ter harte.
 





Voor fietsers is het ideaal om juist in de winterperiode door Giethoorn te fietsen; weinig tegenliggers! Wel is het oppassen bij de bruggetjes, ze kunnen behoorlijk glad zijn.




Na het bezoek aan het zuidelijk gedeelte van Giethoorn (ter hoogte van het Binnenpad) hebben
we - het advies van Rhoda ter harte nemend -  ook het noordelijker deel bezocht ( ter hoogte van het Noorderpad). Dit gedeelte is wat minder bekend maar is ook zeer zeker de moeite van een bezoek waard.
Ook is hier één van de startpunten van het wandelnetwerk.
Het route- informatiebord staat op de parkeerplaats van hotel restaurant de Dames van de Jonge aan de Beulakerweg 30, 8355 AH Giethoorn.
Er zijn routes van 11 en 3 km. 

De wandeling door het natuurgebied bij het in de buurt liggende Wanneperveen die we voor de middag hadden gepland hebben we maar doorgeschoven naar een volgende keer; door de enthousiaste ontmoetingen deze dag zijn we daar niet aan toegekomen.
Het is meteen een reden om snel weer een keer naar Giethoorn te gaan. Want die natuurtocht met de rondvaartboot willen we ook wel eens beleven.


Kameelrugboerderij Noordergracht

Noordergracht


Oud boerderijtje aan de Noordergracht.

overvliegende ganzen
En steeds weer het geluid van overvliegende ganzen


Giethoorn is erg in trek bij Chinezen. De horeca speelt daar op in.

Tips:


- Er zijn diverse fietsroutes rondom Giethoorn die ook in de winter zeer de moeite waard zijn om voor in het zadel te komen. Bv deze 33 km lange route die begint bij het Toeristisch Overstap Punt aan het Eendrachtsplein. De route doet  Zuideinde, Noordeinde en de Middenbuurt bij Giethoorn aan.
- Museumboerderij  ’t Olde Maat Uus  is ook in de winter geopend. Te bezoeken op zondagen van 12.00 tot 17.00 uur.
- En wie denkt dat rondvaarten alleen een zomerse aangelegenheid is heeft het mis; restaurant de Rietstulp aan de Ds T.O. Hylkemaweg heeft rondvaartboten die verwarmd zijn en ook in de winter varen (muv Januari). Bijzonder is de Natuurtocht die gemaakt kan worden.

Kaarten:

Wandelroutes vanaf het Eendrachtsplein:
Geel: 4,5 km Paars: 5,9 km Oranje: 10,5 km Groen 15,4 km


Wandelroutes vanaf het Eendrachtsplein
Wandelroutes van Hotel restaurant De Dames van de Jonge:
Rood 3,0 km Blauw 11,4 km
Wandelroutes van Hotel Restaurant De Dames van de Jonge


IJs & Schaatsen
Heel bijzonder is het om Giethoorn te bezoeken als er ijs ligt. Het is dan volop genieten van oerhollandse ijs- en schaatstaferelen.










Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...