Wandelingen, een weblog met wandelroutes

Wandeling Holten, Sallandse Heuvelrug 12 km

2011-11-02T19:07:00.000+01:00

Het bezoek van afgelopen weekend had aangegeven graag bij Holten te willen wandelen.
Friezen zijn gek op bossen en de Sallandse Heuvelrug is een populaire bestemming.
Afgesproken was elkaar bij het station van Holten te treffen. Een Kruidvat-treinkaart werd ingezet.
Maar op de afgesproken tijd was er niemand te bekennen.
Het bezoek was nl al keuvelend met een medereiziger (de vrouw van Sinterklaas!!) het station voorbijgereden.
Wie zei er dat noordelingen weinig spraakzaam zijn?

Ondertussen had ik plek genomen achter de koffie met een zelfgebakken möpke bij het naast het station gelegen café.

En toen ik twee foto's had gemaakt en één krant had uitgelezen was ook de medewandelaar daar.

We gingen op pad om een wandeling van de vrienden van het Holterpad te lopen, zie:
http://www.holterpad.nl/dload/diepe-hel.pdf

Een paar jaar gelden had ik deze wandeling ook al eens gelopen en ik herinnerde mij dat het op diverse plekken behoorlijk zoeken was.
Maar als je naast de routebeschrijving goed het kaartje bestudeerd, is het wel te doen zonder te verdwalen. Gelukkig had ik ook mijn GPS bij me zodat ik op bepaalde momenten even kon kijken waar we liepen (heb meteen ook even de wandeling opgenomen, zie eind van dit bericht).
Ipv het aangegeven startpunt van de wandeling zijn we vanaf het station gaan lopen.
Na de mooie akkers achter het station was het wat tegenvallend om in het bos te lopen. Het was op één of andere manier een wat rommelig en triest uitziend gedeelte.

Even verderop werd het wat prettiger lopen en moesten zelfs bergen beklommen worden.
Daarna was het genieten. Van de uitzichten, de prachtige kleuren, de herfstbladeren en van de bloeiende vossenbessen (de Sallandse Heuvelrug is naast de Veluwe één van de plekken in Nederland waar deze bessen voorkomen.

Weer dicht bij het station konden we weer verder van ons af kijken. En hadden we een mooi zicht op Holten.
Het was een mooie wandeling. De moeite waard om ook eens te doen. De route zoals wij die gelopen hebben is zo'n 12 km lang.
Wél goed opletten, de beschrijving klopt op enkele plekken niet meer.
Het is handig het kaartje hieronder te printen en mee te nemen.

Holten Sallandse Heuvelrug

Wandeling Bentelo 6½ km

2011-10-06T19:48:00.001+02:00

"Villa Felderhof" zie ik op de wandelkaart staan.
Nooit geweten dat die hier in de gemeente Hof van Twente ligt.
De plaatselijke horecaman kijkt verbaasd als ik hem er naar vraag. Nee, daar heeft hij nog nooit van gehoord. Hier in Bentelo Villa Felderhof? Van de tv? ’t Mut niet gekker wörd’n.

Ik ben dus in Bentelo en sta startklaar om een wandeling van het Wandelnetwerk Twente te gaan maken. Via dit netwerk zijn meerdere bewegwijzerde wandelroutes door heel Twente te lopen. Eén van de startpunten is gelegen in Bentelo. Een infobord geeft de benodigde informatie over lengte en kleur van de te volgen pijlen van de wandelingen. Ik kies deze keer voor de blauwe route.

Dat dit een goede keuze is blijkt al snel. Het gedeelte dat langs de Hagmolenbeek loopt is verrassend mooi. Het vroege herfstlicht werkt volop mee om mooie beelden te schieten.
Er wordt gevist in de beek. Snoek en Baars die worden hier gevangen, wordt me verteld.

Een volgende verrassing wacht. De route loopt pal langs Wijngaard Hof van Twente. Ondertussen een gerespekteerde wijngaard in binnen- en buitenland. Het duurt niet lang meer voordat de druiven geplukt kunnen worden. De trossen hangen zwaar aan de struiken. Dit is als wandelen in Frankrijk.

Even later dan toch weer de landelijke Hollandse beelden; weilanden, koeien en mais en een modderig pad.

Via kleine asfaltweggetjes langs de Benteler Heide en de Benteler Esch kom ik weer in de buurt van mijn startpunt. Er lopen hier gelukkig nog koeien in de wei. Wat treffen de inwoners van Bentelo het toch; koeien in hun achtertuin.

Als ik dan weer aankom bij de auto zijn er enkele uren verstreken. Nee, de route is niet zo lang maar als er zo veel mooie dingen zijn om te fotograferen dan wil zo’n wandeling wel eens wat langer duren.

De route start bij het infobord van het Wandelnetwerk Twente aan de O.L. Vrouwestraat in Bentelo (tegenover café restaurant De Hagmöll). De route die door blauwe pijltjes wordt aangegeven is

6½ km lang.

Het is mogelijk meerdere routes via knooppunten aan elkaar te koppelen.

Wandeling Holten 8 1/2 km

2011-09-27T21:43:00.003+02:00

De wandelroute is 8 1/2 km lang, wordt aangegeven met blauwe pijltjes en start bij Café restaurant De Biester, gelegen bij het station Holten. Daar staat ook een infobord van het Wandelnetwerk Twente waar e.e.a. nog eens duidelijk op staat.
We besluiten deze blauwe route te gaan lopen. Met name omdat de route nu eens niet richting de Holterberg gaat (daar zijn we al zó vaak geweest) maar ons naar de Beuseberg voert. En die berg van Beus willen we wel eens zien.

Alhoewel de route nog geen 9 kilometer lang is, zijn we toch flink wat uurtjes onderweg. Maar ja, wat wil je. Beiden het fototoestel pront voor ons om zonodig direct de ultieme foto te maken.
En dat het fototoestel goed gebruikt is, dat kun je zien op het weblog van Ria en aan onderstaande foto's.

We lopen in een landelijke omgeving. Dat wordt al snel duidelijk als we eenmaal buiten de bebouwde kom van Holten zijn gekomen. Ergens in de verte hoor je de A1 maar hinderlijk is dat niet. Des te mooier de landleven-scenes die we tegenkomen.

Het is herfstvakantie en er zijn meer mensen op pad. Ze hebben routeboekjes in de hand. Er wordt een lange afstandpad gevolgd.

Het is een herfstdag met "maartse buien". Zon, wind en tussendoor dikke wolken en regen- en hagelbuien.
Prachtige luchten krijgen we te zien.
In de verte zien we de regen uit de wolken komen.
Enkele ogenblikken later weer volop zon.

Ondertussen hebben we nog steeds die berg van beus niet ontdekt. We gaan er ook niet naar op zoek.
In plaats daarvan vermaken we ons opperbest bij een verkeersspiegel; standpunten worden ingenomen en er wordt in- en uitgezoomd. Dames boven de vijftig :-D
Oh ja, en natuurlijk hebben we weer postbodes en wasjes gezien. Want als je met TruusW op stap gaat dan ben je daar in ieder geval van verzekerd.

De volgende keer gaan de Dames bdv op stap om de te dansen. In het bos van de dansende bomen.
Een fotoverslag zal weer volgen.
De wandelroute is 8 1/2 km lang, wordt aangegeven met blauwe pijltjes en start bij Café restaurant De Biester, gelegen bij het station Holten. Info over deze maar ook andere routes is te vinden op het routebord dat bij de Biester staat. De route gaat voor een groot deel over asfaltweggetjes.

Overzicht Wandelroutes

2011-09-18T09:29:00.008+02:00

(klik op de routes om bij de betreffende wandelingen te komen)

Overijssel

Holten, Sallandse Heuvelrug, 12 km (nieuw)
Bentelo, wandeling van 6½ km (nieuw)
Holten wandeling vanaf station richting Beuseberg 8,5 km (nieuw)
Delden Umfassungsweg Twickel 9 km
Winter Wandelen op de Apenberg in Markelo
Wandelen op de Sallandse Heuvelrug bij Nijverdal, div. afstanden
De Borkeld, een wandeling vanaf inboerderij 'n Witten div. afstanden
Dwarsgracht (om. Giethoorn) wandeling van 7,5 of 11,5 km **
Oldenzaal rondwandeling vanaf station 18 km **
Wandeling Delden rondwandeling vanaf station 7 km **
Kloosterpad Zenderen 5, 8 of 13 km
Wandeling Westerflier (Markelo Diepenheim) 16 km **
Wandeling Diepenheim 6 á 8 km **
Wandeling omgeving Buurse-Alstätte 2 tot 8 km
Roombeek Enschede architectuurroute 4 km
Stiewelpaden Twekkelo 5 tot 11 km
Wandeling De Borkeld Rijssen Markelo vanaf Camping De Bovenberg 4, 8 en 10 km
Wandeling Enter – Ypelo 12, 5 of 3 km
Wandeling Hof Espelo 10 – 14 km Enschede **
Wandeling Hoge Hexel Wierden 12 km.
Kuierroute Hertme-Zenderen 14 km
Wandeling Twickel Delden 15 km

Gelderland

Wandeling Garderen – Harskamp, 17,3 km (Dwars door Gelderland, dag 3)
Wandeling Staverden – Garderen, 9,5 km (Dwars door Gelderland, dag 2)
Wandeling Hierden – Staverden, 19 km (Dwars door Gelderland, dag 1)
Wandeling op Landgoed Ampsen Lochem, 4,5 of 8 km
Wandelen bij Radio Koowijk/Hoog Buurlo, 15 km
Wandeling Vierhouten 15 of 21 km
Wandeling Speulderbos Veluwe 8,5 km
Wandeling (vanaf station) Ruurlo Formerhoek 19 km **
Wandeling Aalten-Bredevoort-Aalten, ca 13 km
Wandeling Ommetje Haarlo 8 of 15 km
Wandeling De Linderoute Linde 10 km
Wandeling Ruurlo Meeneroute, 10-14 km

Utrecht

Wandeling Drakensteyn Lage Vuursche 6,5 of 14 km **

Noord Holland

Wandeling Nederhorst den Berg, Bommelsteinroute 10 km

Zuid Holland
Wandeling Strijensas 5 of 8 km **

Wandelen in Noorwegen

Wandelen in Troms Spansdalen
Wandelen in Troms Noorwegen 2
Wandelen in Noorwegen

Wandelen in Zwitserland

Weblog Wandelen in Zwitserland

Wandelvakantie Aanbieding

2011-08-06T15:59:00.001+02:00

(ingekomen bericht)

Wandelvakantie aanbieding!!

Lekker in de nazomer nog één weekje naar Zwitserland?
Genieten van het prachtige weer dat we meestal hebben in september?
De keuze hebben uit een flink aanbod van wandelingen van verschillende zwaartes?
Lekker ongedwongen kunnen verblijven in een sfeervol wandelhotel?
Op kousenvoeten nog even dat boek halen uit de leeskamer?
Wakker worden door het geklingel van koeienbellen?
Niet te veel willen betalen voor een wandelweek?

Kom dan van 17 tot 24 september naar ons Wandelhotel in Tschiertschen (Graubunden) in Zwitserland.
Wij kunnen u deze week aanbieden voor 350 Euro!!**
En dat is voor een verblijf op een kamer met douche en toilet en Volpension.
(met Volpension bedoelen we dat u naast ontbijt en diner 's ochtends ook een lunchpakket voor tussen de middag klaar kunt maken om tijdens bv uw wandelingen mee te nemen. Daarnaast staat om 16.00 en 20.00 uur gratis thee voor u klaar)

** is op basis van eigen vervoer

Bezoek onze website voor verdere informatie en contact.
Een indruk van het wel en wee in ons Wandelhotel is te krijgen op ons
* Weblog *

Wandeling Delden Umfassungsweg

2011-06-18T17:27:00.000+02:00

-------

Umfassungsweg Delden. Een wandelroute van 9 km rondom het Landgoed Twickel.

Afgelopen woensdag hebben we het nieuwe, 9 km lange, wandelpad door Twickel gelopen.

Met de aanleg van de Umfassungsweg, zoals het pad heet, is ooit in 1890 begonnen door de Duitse landschapsarchitect Petzold. Dit in opdracht van de landgoedeigenaar Baron van Heeckeren van Wassenaer.

In 1891 overleed Petzold. Het pad dat rondom het landgoed aangelegd zou worden werd niet afgemaakt.

Nu, 120 jaar later, is de route (met behulp van diverse geldelijke bijdragen) wel voltooid.

Ondertussen wordt er op het internet veel gezocht naar deze nieuwe wandeling.

Veelal komt men dan ook op mijn weblog terecht; ik heb er nl meerdere routes in Delden op staan.

Echter de Umfassungsweg ontbreekt nog.

Tijd om het pad in beeld te brengen.

We beginnen de route bij het startpunt tegenover de Watertoren aan de ... Watertorenstraat.

En het is meteen al verrassend; we lopen achter de volkstuintjes langs.

Hier zijn we nog niet eerder geweest.

Via een paadje, evenwijdig aan de rondweg, lopen we richting het Rentmeesterlaantje.

Het verkeer op de rondweg is hinderlijk. Gelukkig is het pad op veel plekken al mooi beschut zodat de hinder minder zal worden.Na een paar honder meter staan we weer op voor ons bekend terrein.

We slaan linksaf richting Twickelerlaan.De route wordt duidelijk aangegeven. We volgen de paaltjes met de letters U W.

Het is nog vroeg op de ochtend maar toch is de Twickelerlaan al vol leven; trimmers, fietsers en wandelaars. Er wordt gegroet en gezwaaid.

Wij lopen verder richting Hengelosesestraat. Hier is het even doorbijten. We lopen ook hier evenwijdig aan de drukke verkeersweg. Wat een herrie.Mijn wandelgenoot doet mij verslag van zijn jeugdjaren hier in de omgeving. Hij verteld dat ze vroeger altijd even langs Carelshaven fietsten om te kijken of de auto van Prins Bernhard er ook stond. De Prins kwam daar met enige regelmaat. Vaak in combinatie met een bezoek aan Het Warmelo.Nee, Prins Bernhard zelf interesseerde hem niet zo. Wel de auto's waar hij in reed. want dat waren hele aparte, werd smeuig verteld.

Het verhaal leidt af van het drukke verkeer en voor we het weten lopen we op de rustige Petzoldweg.

Even verderop linksaf de Hamsweg in.

We delen deze weg met vrolijke schooljeugd die met een puzzeltocht bezig is en een mevrouw die haar hond op een bijzondere manier uitlaat.

Maar ook met diverse Kleine IJsvogelvlinders die om ons heen blijven dwarrelen. Wat een bijzonder gezicht.

Ter hoogte van het Bokdammerveld steken we de Bornsestraat over.

En dan volgt het meest mooie gedeelte van het wandelpad. We lopen nu over delen van het Landgoed die nog niet eerder toegankelijk waren.

Neem nu de halfopen weiden van de Azelermeen. Je loopt er tussen de koeien en de schapen door.

Het levert o zo mooie beelden op.

De schapen vinden het wel gezellig dat we voorbijlopen.

We nemen even een pauze en ze komen genoeglijk bij ons buurten.

Ondertussen blijven wij genieten van het mooie landschap met de prachtige doorkijkjes.

Als we de route vervolgen komen we aan bij het vlonderpad door het natuurgebied Koematenveld. Je moet er wel eerst de nieuwe pompeuze houten brug voor over.

De vorm van de routepaaltjes (naar het idee van een Jachtpaal) komt terug in de brugleuningen.

Wandelgenoot gaat de tekst op de brug bestuderen. Ik heb meer oog voor de Twickelervaart.

Langs het vlonderpad staat de Dophei al te bloeien.

Het ziet er allemaal wat schraal uit. Niet gek, het is ook een erg droge periode.

En dan het Hellecaterveld.

Akkers met Gerst en overal Kamille. Zowel langs de akkers als de weilanden.

Het ruikt er lekker.

Je waant je er in vroegere tijden.

Even later doemt de Deldeneresch voor ons op met de zo bekende boom.

En ooh wat ruikt het hier ook weer lekker zo met dat hooi.

Wandelgenoot is ondertussen aan het zoeken naar een grote zandheuvel. In zijn jonge jaren rende hij die heuvel op en af als training.

"Het möt hier toch e'ns wèèn, bie die watergaten in de buurte" zegt hij met een zoekende blik.

We zien geen heuvel, wel veel bosschage. Misschien dat daar de heuvel in verscholen ligt.

Ondertussen hebben we al weer zicht op de watertoren.

We lopen ook nu weer langs weilanden met randen van Kamille.

Nog een blik op het bankje dat op de plek staat waar de vroegere Eschschool heeft gestaan (1844 - 1969) en dan zijn we weer bij ons beginpunt bij de watertoren.

De Umfassungsweg heeft een lengte van 9 km.

Met name het 2e gedeelte van de route is verassend mooi.

Startpunten van de route zijn tegenover de Watertoren of bij het tunneltje bij Hotel de Zwaan.

Honden zijn (op delen van de route) niet toegestaan.

Meer informatie over de Umfassungsweg en het Landgoed Twickel is te vinden op de website van Twickel.

Umfassungsweg 8juni11 weergeven op een grotere kaart

Kaart: bron http://www.twickel.nl/

Juni 2010

Wandeling Garderen - Harskamp

2011-04-12T18:47:00.001+02:00

Dag 3:
Wandeling van Garderen ('t Molentje) naar Harskamp, 17,3 km

Etappe 5, 6 en gedeelte 7 van Dwars door Gelderland.

Informatie over download routebeschrijving + kaartjes zie onderaan dit bericht. De berichtgeving op dit weblog van eerdere dagen kunt u * hier * bekijken.

Deze 3e dag beginnen we onze wandeling bij boerderij 't Molentje, dat zowel met openbaar vervoer als de auto goed te bereiken is."Gesloten" staat er op het bord bij de boerderij als we aan komen rijden. 'tMolentje is een zgn Rustpunt; een plek waar je koffie en/of thee kunt drinken.In de tijd dat we de auto op de pk hebben staan, de wandelschoenen aan hebben en de rugzakken op, is e.e.a. opengegaan.Zelfbediening op de deel, lezen we.
Even een kijkje nemen, en ja, daar staat van alles klaar. Wij vinden het voor een koffiepauze nog iets te vroeg daarnaast is best frisjes buiten. Dus lekker even buiten zitten is ook geen optie. Gewoon meteen op pad om warm te lopen.

Maar als we de weg oversteken zien we een bordje dat wijst naar een kastje met souvenirs. Hier moeten we toch echt even kijken. En zie, een vernuftig kastje met divers handwerk.
Deurtje open, kijken, foto maken, deurtje weer dicht en hup we zijn nu echt op pad.

De bedoeling deze dag is om naar Harskamp te lopen. Etappe 5, 6 en een gedeelte van 7 van het lange afstandspad Dwars door Gelderland. Op de site van Dwars Door Gelderland waar ook de routebeschrijving te downloaden is (zie link aan het eind van dit bericht) staat veel informatie over het gebied waar de route door gaat. In dit weblogbericht wordt daarom hier weinig over geschreven hetgeen weer gecompenseerd wordt door de vele foto's.

Naast de routebeschrijving kunnen we ook de geel-rode markering volgen. Deze etappes vallen nl samen met een stuk van het Veluwe Zwerfpad. Je moet wel goed blijven opletten want af en toe verschijnen er ook geel blauwe markeringen. Gelukkig is er dan ook nog de routebeschrijving.

Het bos waar we nu in lopen kan ons niet zo bekoren. Dat kan aan het jaargetijde liggen maar ook aan het feit dat er toch wel heel erg veel omgevallen (naald-)bomen en afgewaaide takken liggen. Het ziet er erg rommelig en mistroostig uit. Daarnaast horen we de hele tijd de snelweg maar ook de herrie die de militairen maken.
Ze zijn aan het oefenen met helicopters. Ze vliegen pal boven ons.

We vestigen onze aandacht op de vele vogelkastjes die in dit gedeelte van het bos hangen. Het valt op dat ze zo laag hangen; op schouderhoogte. Ik ben gewend aan kastjes op zo'n 3 meter hoogte.
Hhmmm zal toch wel veilig zijn deze hoogte, ze zijn per slot van rekening opgehangen door de IVN. Dus dat zit/hangt wel goed.

Ondertussen zijn we wel een beetje van de officiële route afgedwaald. Ter hoogte van het Caitwickerzand zijn we op een of andere manier het fietspad gaan volgen. We hadden ondertussen wel gezien dat voet- en fietspad weer samenlopen ter hoogte van het tunneltje onder de snelweg door dus erg druk hebben we ons over deze misstap niet gemaakt.

En och, zo'n paddestoel wijst je ook altijd de goede kant op.

We lopen door de tunneltjes onder de snelweg. Even later komen we ook nog bij een spoorlijn met druk treinverkeer. En daar zijn ook weer de helicopters van Defensie. Nee, dit is geen rustige wandeling. Verre van dat. En het weer wil ook maar niet meewerken, het blijft een beetje een grauwe dag.

Na het plaatsje Kootwijk wordt het allemaal weer goedgemaakt; het is ondertussen rustig geworden en we komen ook nog eens in het prachtige Kootwijkerzand; het grootst aaneengesloten stuifzandgebied van Europa.

Wat is het toch een bijzonder mooi gebied. Een plek om zeker nog eens terug te komen.
En dan de spiegelreflex mee + statief. Dat moet mooie beelden opleveren.

Af en toe is het behoorlijk ploeteren in het mulle zand. Nu zijn we wel een beetje blij dat de zon niet schijnt. Wat zal het hier hartje zomer ook warm zijn.

Na het Kootwijkerzand volgt nog een lang stuk door het bos. Er verschijnt ineens ook een geel rode markering op een bordje van de Veluwetrail. Hmm, naar rechts? De kaart + routebeschrijving geven toch echt aan dat we rechtdoor moeten. Ondertussen heb ik het fototoestel in de rugzak gestopt.
Echt iets boeiends om te fotograferen is er niet.

Als we de Hoog Buurloseweg oversteken om richting Harskamp te lopen begint de zon te schijnen. De wereld ziet er ineens een stuk gezelliger uit. Ook lopen we nu in een open gebied. In de verte is duidelijk de kerk van Harskamp te zien. Groene weilanden, koeien, blauwe luchten.Daar hou ik van. Maar ja, ik heb er geen foto van gemaakt.Het fototoestel zat al in de rugzak en ik was te eigenwijs om het er uit te halen.

In Harskamp aangekomen moeten we toch echt allebei een ijsje op een stokje hebben. Op een muurtje in het zonnetje opeten en dan hup in de auto naar 't Molentje om de auto van wandelpartner op te halen.

Nee, deze etappes waren niet de mooiste van Dwars door Gelderland.

Desondanks kijken we toch al weer uit naar onze volgende DdG-wandeldag.

De route Dwars door Gelderland bestaat uit 25 etappes van ongeveer 7 km.

De hele routebeschrijving + kaartjes zijn te downloaden op
deze site van het Wandelnet.

Ik heb de route van deze dag opgenomen op GPS, hieronder een kaartje:

Garderen Harskamp Dwars door Gelderland 17,3 km

April, 2011

Wandeling Staverden - Garderen 9,5 km

2011-03-09T20:44:00.001+01:00

Dag 2:
Wandeling van Kasteel Staverden naar Garderen, 9,5 km,
etappes 3 (gedeelte) en 4 van lange-afstandspad Dwars door Gelderland.

Informatie over download routebeschrijving + beschrijving andere etappes, zie onderaan dit bericht .
De berichtgeving van eerdere dagen kunt u * hier * bekijken.

De bedoeling is om vandaag de etappes van Staverden naar Kootwijk te lopen. Maar als ik in de auto op de afgesproken parkeerplaats in Kootwijk op mijn medeloopster zit te wachten, gaat de auto heen en weer door de stevige wind die er is. Het mag dan wel een mooie zonnige dag zijn maar deze wind is bar koud.
De auto gaat trouwens niet alleen heen en weer van de wind. Het heftige geschiet door de militairen op het aanpalende oefenterrein doet de auto ook trillen. Tsjonge wat een harde knallen. Alsof je illegaal vuurwerk rond de feestdagen hoort. Dat zie ik nergens staan in de VVV-folders, die herrie van die soldaten.

Als wandelpartner ook arriveert met auto volgt er overleg.We nemen het wijze besluit om van Staverden naar Garderen te lopen. We maken er een lekker ontspannen wandeldagje van. Naar Garderen rijden, één auto daar laten staan (bij een kerk kun je altijd parkeren) en dan met de andere auto naar Kasteel Staverden. We zijn op pad, nu eerst een kop koffie zien te bemachtigen en een toilet zou ook goed uitkomen. We lopen het prachtige park bij het kasteel door richting de gebouwen.

Jammer, het horecagebouw is dicht. Wel is het kasteel open. Er is een business-meeting. Mooie auto's, dure pakken. De hoofddeur staat uitnodigend open. Hhmmm...dat moet ik zien. Ik mag dan wel geen mooie auto of duur pak hebben maar wél dure wandelschoenen. Als ik naar binnenga wordt ik door een vriendelijke mevrouw opgewacht. Ik vertel mijn ding en 5 seconden later staan wandelpartner en ik in een knusse toiletruimte. Het wordt nog knusser als er ook 2 dure-pakken-mannen binnenkomen. Het is hier gemengd toiletteren. Er volgt een geanimeerd gesprek over de businessproducten en vervolgens over wandelen. Dat was leuk.
Alhoewel we geen koffie hebben kunnen scoren, lopen we even later toch glimlachend het kasteel weer uit. Als we nog even omkijken en een foto maken zien we door het raam de 2 mannen met een toch enigzins jaloerse blik naar onze wandel-vrijheid kijken.

We lopen langs de witte pauwen. Ze zitten te ver weg om goed te kunnen bekijken. Ik had de veren wel eens van dichtbij willen zien. Of er één van willen hebben. In de beschrijving bij de route lees ik dat ze hedentendage aangeboden worden aan de commissaris van de Koningin. Hhmmm..volgens mij moet hij d'r ondertussen al best veel hebben.

Op de site van Dwars Door Gelderland waar bovengenoemde routebeschrijving te downloaden is (zie link aan het eind van dit bericht) staat verder ook veel informatie over het gebied waar de route door gaat. In dit weblogbericht daarom hierover weinig hetgeen weer gecompenseerd wordt door de vele foto's.

Het lange-afstandspad Dwars door Gelderland is een aaneenschakeling van diverse LAW 's die te vinden zijn in Gelderland. Na een stuk Zuiderzeepad gelopen te hebben gaan we over op een gedeelte van het Veluwe Zwerfpad. Het is zaak goed de routebeschrijving te lezen máár tevens op te letten op de bewegwijzering. In de linkerzijbalk van de routebeschrijving staat bij elke etappe duidelijk aangegeven op welke bewegwijzering je moet letten.

We lopen richting Koningsweg, gaan deze in en na verloop van tijd bereiken we het Speulderveld.

"Volg de palen met de gele kop". We lopen nog steeds goed. Ondertussen gaat het Speulderveld over in het Houtdorperveld.

Bij een bosrand moeten we linksaf. We komen een beetje aan het zoeken. We zien alleen paarse paaltjes en geen geel rode markering. Gelukkig is er ook een routekaartje. Dan maar met het routekaartje in de hand verder zoeken. We gaan in ieder geval de goede kant op. Na een tijdje zitten we weer op het goede pad.

Een zandafgraving volgt. En een bankje. Uit de wind in de zon. Dus...

Een laatste stukje door het bos en dan komen we in het buitengebied van Garderen. In de verte en mooi wapperend wit wasje.

We bewonderen de ezels van Garderen en komen er achter dat deze beesten hun oren, afzonderlijk van elkaar, alle kanten op kunnen bewegen.

Tja. En dat paard. Vreemd beest.

Eenmaal aangekomen in het "centrum" van Garderen nemen we eindelijk een kop koffie. Op een beschut terrasje in de zon. Gelukkig hadden we ons rijwiel niet bij ons.

De route Dwars door Gelderland bestaat uit 25 etappes van ongeveer 7 km.
De hele routebeschrijving + kaartjes zijn te downloaden op
deze site van het Wandelnet.

Maart 2011

Wandeling Hierden - Staverden 19 km

2011-02-03T23:52:00.001+01:00

Dag 1

Wandeling van Hierden naar Staverden, 19 km (deel1, 2 en gedeelte 3 van Dwars door Gelderland)

Informatie over download routebeschrijving zie onderaan dit bericht.
De berichtgeving van de andere dagen is * hier * te bekijken.

We zijn begonnen aan het lange afstandspad Dwars door Gelderland.
Het pad begint in Hierden en eindigt bij 's Heerenberg. Lengte van het pad is 165 km.
We besloten op onze 1e dag van Hierden tot Staverden te lopen. Pendelen met 2 auto's.
Volgens de routebeschrijving en kaart een route van zo'n 15 km. Maar volgens de meegenomen GPS blijkt de lengte van dit traject 18.86 km. Wil je ong 15 lopen eindig dan bij horecagelegenheid De Zwarte Boer.

Het is een waterkoude ietwat mistige dag met temperaturen onder nul, begin februari.
Op de site van Dwars Door Gelderland waar ook de routebeschrijving te downloaden is (zie link aan het eind van dit bericht) staat veel informatie over het gebied waar de route door gaat.
In dit weblogbericht wordt daarom hier weinig over geschreven hetgeen weer gecompenseerd wordt door de vele foto's.

Start is bij de Dorpskerk aan de Lageweg in Hierden. Vervolgens loop je het gebied Veluwemeerkust van Natuurmonumenten in, een leeg landschap met ergens links in de verte het Veluwemeer.

Daarna rechtsaf, riching oosten.
Een verrassend stuk met o.a. vlonders door Bloemkampen volgt.

Op Landgoed De Hulshorst veel beken en overal nog de mooie rode herfstkleuren van het blad dat nog op de grond ligt.

In de buurt van Hulshorst zien we enkele bankjes staan. Een goede plek om even wat te drinken en een boterham te eten. En net als we gaan zitten komt er een trekker aan met daarachter een mestkar. En dan:

We besluiten toch maar iets verderop in de buurt van weer een beek te lunchen.

Ter hoogte van het voormalige station Hulshorst gaat de route over spoor en snelweg.
En ondanks dat er daarna een handwijzer staat zijn we een beetje aan het twijfelen hoe de route verder gaat.

Vanaf hier kun je nl de bewegwijzering van het Zuideerzeepad volgen.
Maar let op, in de routebeschrijving staat dat je vanaf paddenstoel 20187 de beek moet volgen. Voor de duidelijkheid..bij P20187 rechtdoor lopen, iets verderop linksaf. Je ziet dan vanzelf de witrode stickers van het Zuiderzeepad.

In het Leuvenumse bos ook weer vele beekjes. En omdat het nog steeds wat mistig is heerst er een geheimzinnige sfeer.

Na ongeveer 15,5 km is er een een horecagelegenheid (De Zwarte Boer). Er is ook een bushalte.
Het vervolg van de route gaat weer door het bos. Maar dat verveelt ons totaal niet.
Er is veel moois om vast te leggen.
Omdat het behoorlijk koud is gunnen we ons daar niet echt de tijd voor. De route blijkt ook langer te zijn dan gedacht. Dus doorstappen.

Tegen 16.00 uur komen we dan aan bij Kasteel Staverden. Het eindpunt van ons traject.
Volgende maand gaan we verder.

De route Dwars door Gelderland bestaat uit 25 etappes van ongeveer 7 km.
De hele routebeschrijving + kaartjes zijn te downloaden op
deze site van het Wandelnet.

Hieronder de wandelroute op een Google-kaartje

Hierden - Staverden 19 km

Februari 2011.

Wandeling op landgoed Ampsen Lochem

2010-12-24T17:47:00.001+01:00

Er ligt nog behoorlijk veel sneeuw in deze regio.
Een middagwandelingetje bij Kasteel Ampsen is dus zeer de moeite waard.
Auto parkeren op het kleine parkeerterreintje rechts naast de oprijlaan.
Even het bord met de routes (zie onderaan dit bericht) bestuderen en dan hup op pad.
Fototoestel in de aanslag.
Jammergenoeg is de zon ondertussen achter de wolken verdwenen. Er valt lichte motsneeuw.
Wat opvalt als je het landgoed oploopt zijn de machtig mooie grote bomen. Vooral nu er opgevroren sneeuw op de bomen zit, zien ze er geweldig uit.
Kijk een stukje van de wandeling mee:

Er zijn 2 bewegwijzerde routes op het Landgoed van respektievelijk 4,5 en 8 km.
De wandelingen starten aan het begin van de oprit naar het landgoed.
De route wordt aangegeven dmv zeskantige bordjes (zie voorbeeld in kaart).

Het station van Lochem ligt dicht bij het begin van deze routes.

dec. 2010

Winter Wandelen in Markelo

2010-12-16T22:29:00.001+01:00

Het is winter in Twente.
Sneeuw, zon en een vrije middag.
Én een mooie omgeving. Maar ja, dat kan haast niet missen in de gemeente waar ik woon.

Een wandeling op de Apenberg. Dat lijkt me wel wat.
De Apenberg is één van de bergen (ahum) in de omgeving van Markelo. Zo heb je ook nog de Kattenberg, de Friezenberg, de hooiberg, de Herikerberg en de Markelose berg.

En de Bovenberg, maar dat is een camping. En daar begin ik mijn wandeling.
Bij de ingang van deze camping (Bovenbergweg 14, 7475 ST Markelo) staat een infobord met daarop de gegevens van 4 bewegwijzerde routes. De routes gaan voor een groot gedeelte door het natuurgebied de Borkeld en ook over de eerder genoemde Apenberg.
Ik kies deze keer voor de route over de Apenberg; over de essen,langs akkers en houtwalletjes. Door het boerenlandschap en langs prachtige oude karakteristieke boerderijen.

Al snel kom ik er achter dat het snerpend koud is. Boven op de "berg" snerpt de wind langs mij heen. Een andere wandelaar komt diepverscholen in de kraag van zijn jas op mijn pad.
Ik kan amper fotograferen omdat m'n handen erg koud worden.
Ik besluit de route drastisch in te korten en kies voor een route langs de dwarsritschöppes
(De dwarsritschöppes, die bij de boerderijen rondom Markelo voorkomen, zijn vrij uniek en karakteristiek. De dwarsritschöppes worden gekenmerkt door grote deuren aan de zijkanten, waardoor volgeladen oogstwagens dwars door de schuur konden rijden. Deze dwarsritschöppes komen buiten Markelo nauwelijks voor. De meeste dwarsritschöppes hebben hun oorspronkelijke functie verloren en veel zijn dan ook verdwenen. Bron: Maarkels Landschap)

Er staan nog koeien buiten. Dat is wennen, koeien in de sneeuw als je ze doorgaans alleen in het groene gras ziet.

De winter is dit jaar al vroeg begonnen. Deze wandeling heb ik gelopen op de laatste dag van November. De herfst is amper voorbij. Een enkel blad zit nog aan de boom of is op z'n val blijven hangen aan het prikkeldraad.

En dan loop ik op de Kemperweg. Even denk ik dat een bekende voorbij tuft in z'n DS.

Aan de rechterzijde één van de Dwarsritschuren die nog in Markelo staan.

Even verderop, op de Bovenbergweg , weer één.

Ongemerkt ben je dan toch nog een behoorlijk tijdje onderweg. De zon is ook verdwenen.
Even de pas er in.
Maar ja, bij de laatst boerderij moeten er toch echt weer wat plaatjes geschoten worden.
Dit kun je toch niet zo maar voorbij lopen?

Bijna weer terug bij het beginpunt. Ik kijk nog even achterom richting de Bovenbergweg.
Ik kan het niet laten.
Toch nog één foto.

Start van de wandelingen is bij het infobord van het Wandelroutenetwerk Twente aan de
Bovenbergweg 14, 7475 ST Markelo. Dit is bij Camping de Bovenberg gelegen tussen Rijssen en Markelo.
Er zijn 4 routes die in afstand variëren van 3,5 tot 6,5 km. Routes zijn goed te combineren met andere routes van het netwerk.

De ingekorte wandeling die ik gelopen heb ging o.a. over de Bovenbergweg, Apenbergweg en de Kemperweg.

December 2010

Wandelen bij Radio Kootwijk

2010-11-23T16:52:00.002+01:00

Informatie over startpunt wandeling + download van de routebeschrijving aan het eind van dit bericht.

Het blijft toch een bijzonder en ietwat bizar gezicht; het overweldigende gebouw dat voor je opdoemt als je richting de parkeerplaats bij Radio Kootwijk rijdt.
Het gebouw waar ik het over heb is het gebouw van het voormalige zendstation Radio Kootwijk.
Ooit een belangrijke communicatieverbinding tussen Nederland en haar toenmalige koloniën.
Je kunt er over lezen op deze pagina.

Het gebouw in art deco-stijl is opgetrokken uit gewapend beton.
Het is versierd met sculpturen van beeldhouwer Hendrik van den Eijnde en is een mengvorm van de Berlijnse en de Amsterdamse School.
Over de architectuur, de diverse sculpturen en hoe het gebouw er van binnen uit ziet, kun je veel te weten komen door deze flyer te lezen.

We komen hier niet alleen om weer dit gebouw te bekijken (ik ben hier al diverse malen geweest en mocht o.a. al eens binnen een kijkje nemen, zie foto's aan het eind). We gaan nu ook een wandeling maken.
De routebeschrijving die ik gevonden heb op internet verteld "dat het Veluws cultuurlandschap nergens zo mooi intact is als in deze omgeving".
Dat moet dus een mooie wandeling worden.

Track 2 Kootwijk weergeven op een grotere kaart

Mmmm, "passeer het gebouw aan de linkerzijde..." : een asfaltweggetje. Dat is jammer. In zo'n prachtig natuurgebied. Het loopt ook nog eens kilometers door.
Gelukkig kunnen wij al snel het asfalt verlaten en lopen als het ware met een bocht om het gebouw heen.
Her en der zijn bomen en struiken weggehaald zodat je een mooi zicht blijft houden op het gebouw.

Dit heeft ook wat nadelen; ze zijn behoorlijk aan het polderen geweest op dit stuk. Enkele paadjes zijn niet meer te ontcijferen. We weten dus even niet hoe de route nu precies loopt.
Gelukkig zit er een kaartje bij de beschrijving zodat we wel ongeveer kunnen nagaan hoe we moeten lopen.
Het kaartje houden we standby; er zijn meer onduidelijk momenten in de beschrijving.

In de verte klinkt geknal. En nee, dat is geen vuurwerk (zoals ik dacht) maar is afkomstig van het nabijgelegen militair terrein.

Al snel wandelen we over open heidegebieden. Ook hier de mountainbikers.
En ook deze kwamen ons geruisloos achterop rijden. Zodat we ons weer eens rot schrokken.
Ik blijf verbaasd over het feit dat vrijwel de meesten geen bel op hun fiets hebben. Roepen dat ze er aankomen hoort er ook niet bij.
Niet stoer genoeg misschien?
Later valt ons wel op dat mountainbikers die solo rijden juist wel e.e.a. in acht nemen. Even vaart minderen, roepen en groeten. En dan is het leuk om je pad te delen met een ander!!

Richting Hoog Buurlo lopen we op een laantje met aan weerszijden beuken.
Hoog Buurlo zelf bestaat slechts uit twee woningen en twee schaapskooien.
De combinatie van schapen en de lichte glooiingen in het landschap maakt dat ik me op dit stuk van de route als in Zuid Engeland waan.

We bedwingen een zandrug en lopen dan wederom de hei op.
En dat vinden we helemaal niet erg. Het is hier prachtig om te lopen.
Af en toe kom je ook andere wandelaars tegen.
Ook hier weer kleine klimmetjes. Eenmaal boven levert het mooie panorama's op.
De routebeschrijving geeft aan dat we nu op "het Balkon van de Veluwe " lopen.

Het laatste gedeelte van de wandeling loopt langs diverse gebouwen die ook bij het complex van radio Kootwijk behoren. Het blijkt dat in deze ruimtes de kortegolfzenders hebben gestaan.
Achter de gebouwen zien we waterreservoirs. Voor de koeling.
Het vreemde was dat er vrijwel geen enkel blad op lag. Naast de reservoirs lag het bezaaid met blad maar op het water zelf helemaal niets. Heel vreemd.

Als we weer in de buurt van Radio Kootwijk zijn zien we ook dat het drukker geworden is. Her en der staan auto's en lopen mensen.
We hebben nog even ons gniffelmoment als we een man en vrouw tegenkomen die overduidelijk hier een geheime date hebben. Even verderop de 2 auto's op het zandpad.

Dan zijn we weer terug in het plaatsje Radio Kootwijk.
Radio Kootwijk is nl niet alleen de naam van het zendergebouw maar ook van het aangrenzende plaatsje/gehuchtje.
Hier zijn wij de wandeling begonnen. We hebben de auto neergezet op de parkeerplaats aan het eind van de Radioweg, postcode 7348 BH Radio Kootwijk
(ga in het plaatsje bij splitsing van wegen rechtsaf de doodlopende weg in, richting het zendergebouw. Vlak voor de toegangsweg naar het gebouw heb je aan de rechterkant een parkeerplaats).

In tegenstelling tot wat de route vermeldt is de lengte van de wandeling geen 12 maar 15 km (GPS - gemeten). Zie voor kaartje van de route eerder in dit bericht. De routebeschrijving is op enkele plekken wat onduidelijk. Handig is dus het kaartje bij de hand te houden.
De routebeschrijving is * hier * te downloaden.

Offcieel begint de route langs de Buurloseweg. Wij zijn dus bij Radio Kootwijk begonnen. Je kunt dan vanaf punt 5 de route oppikken.

----------------

Ik schreef al dat ik eerder in het gebouw van Radio Kootwijk ben geweest. Dit was tijdens een expositie. Ik heb toen onderstaande foto's gemaakt.

November 2010

Over de wandelingen

2010-11-21T11:41:00.001+01:00

Fotowandelingen
“De fotowandelingen van ongeveer 5 km voeren u langs inspirerende en fotogenieke plekjes. Tijdens het wandelen is er volop gelegenheid om te fotograferen. Waar nodig en voor zover mijn kennis reikt, sta ik u terzijde met raad en daad. Graag deel ik mijn eigen werkwijze met het fotograferen met zowel een compact camera als spiegelreflex met u.
Deelnemers zijn doorgaans mensen met oog voor de omgeving die graag fotograferen of bezig zijn zich daarin te verdiepen. Het maakt niet uit of er gefotografeerd wordt met een compact camera , spiegelreflex of misschien wel een mobieltje, iedereen kan meedoen. Mijn ervaring is dat met de meest simpele toestellen vaak bijzonder verrassende en mooie foto’s gemaakt worden.
Een fotowandeling is géén cursus of workshop.

Wandelingen
Eén keer in de maand organiseer ik een wandeling van zo’n 17 km. Doorgaans wordt er in de omgeving van Twente of de Achterhoek gewandeld in een gemoedelijk tempo. Omdat er niet altijd een horecaplek is onderweg wordt er vaak geluncht in “het veld”.

Routewijzigingen
Mocht u bij een wandeling fouten in een routebeschrijving ontdekken of zijn er andere zaken die aandacht vragen neem dan a.u.b.contact met mij op.

Op de artikelen en fotografie in deze website berust het Copyright bij Truus Wijnen. Zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Truus Wijnen is het niet toegestaan iets uit deze website in andere publicaties, websites o.i.d. over te nemen.

Over mijzelf

2010-11-21T11:28:00.001+01:00

Biografie

Truus Wijnen geboren en getogen Twentse, wandelt en fotografeert met passie. Daarbij kijkt ze om zich heen met een onbevangen blik.
Haar oog voor detail en haar gevoel voor humor leveren ontwapende en eigenzinnige foto’s op met onverwachte composities en niet zelden legt ze hilarische situaties vast.
Twente en de Achterhoek zijn de favoriete gebieden waar ze wekelijks wandelt en fotografeert. Indrukken daarvan deelt ze op haar veelbezochte Weblog. Doorgaans fotografeert ze met een spiegelreflexcamera maar één van haar stellingen is dat je geen topcamera nodig hebt om het ultieme plaatje te maken. Veel van haar opvallende fotomomenten zijn dan ook met een gewone compactcamera “gevangen” .Het gaat volgens de fotografe om degene die de camera in handen heeft en oog heeft voor het moment dat vraagt om vastgelegd te worden.
Truus Wijnen organiseert en begeleidt wandelingen, met name in Twente en de Achterhoek, en sinds kort ook foto-wandelingen.
Intussen zijn diverse wandelingen en foto’s gepubliceerd.

Maken van Wandelroutes
Jarenlange ervaring met (het organiseren van) wandelingen heeft er voor gezorgd dat ik ondertussen een behoorlijke kijk op wandelen heb. In 2009 ben ik gestart met het maken van eigen wandelroutes. Omdat ik deze routes kan aanleveren met cartografie en fotoreportages heeft dat geleidt tot diverse publicaties. Ook voor u kan ik wandelroutes of fotoreportages van wandelingen maken.
Voor nadere informatie en prijsopgave kunt u contact met mij opnemen.

Awards en opdrachten:
Maart 2010: Foto-publicatie in het blad FOTOGRAFIE
Januari 2010: plaatsing foto's in Het Wandelmagazine van de KNBLO
Januari 2010: deelname expositie Theater de Bond Oldenzaal
September 2009: Eervolle vermelding Foto van de maand Natuurmonumenten
Augustus 2009: Persreis KNBLO Noorwegen
Augustus 2009: Publicatie foto-wandelartikelen in Terdege
Juni 2009: Nominatie voor de Grasduinen/Trouw Fotowedstrijd 2009
December 2008: Eervolle vermelding Foto van de maand Natuurmonumenten
Juli 2008 : Fotoprojekt voor Willemen Bouw België
Februari 2008: - Acceptatie 12th Tribute To Colour
- Acceptatie 4th Rainbow Challenge Rijen
- Acceptatie 6th Image Salon Delft
Februari 2008: Weblog van de maand in Grasduinen.
Januari 2008: Clubfotograaf 2007 Fotoclub FC Oldenzaal .
September 2007: Prijs fotowedstrijd FC Schelfhorst..

Wandelen op de Sallandse Heuvelrug

2010-11-19T14:27:00.001+01:00

Bij het bezoekerscentrum van de Sallandse Heuvelrug, gelegen aan de weg van Zwolle naar Nijverdal, starten diverse wandelroutes.
Ze maken deel van het wandelroutenetwerk Twente.
Er staat een infobord met daarop de afstanden en de ingetekende routes.
Even verderop staan de gekleurde pijltjes.
Wij gaan de paarse route van 13 km lopen.

Het is nog vroeg. Een enkeling is aan het kuieren.
Maar iets verderop zien we niemand meer.

Vogels zien we wel. Grote groepen.
Het blijken kramsvogels te zijn die in groten getale in Nederland aangekomen zijn.

Ondertussen lopen wij op een meer open gebied van de Sallandse Heuvelrug. Grote heidevelden.
Links van ons toch wat bosschage. De zon staat er op. Gouden kleurenpracht.

Over dit gedeelte van de Sallandse Heuvelrug loopt ook het Pieterpad.
Ook nu lopen er wandelaars met het boekje in de hand.
We laten ze voorbijgaan en gaan zelf een tijdje pauzeren (totdat ze uit beeld zijn).

Mocht je niet zo'n wandelaar zijn en meer van fietsen houden; er zijn hier ook prachtige fietsmogelijkheden.
Maar je moet er wel rekening mee houden dat er klimmetjes zijn.

We lopen weer in een wat opener gebied op de top van de heuvelrug.
Tussen de berkjes door kun je in de verte Kasteel Palthe zien liggen.
Dichter bij het bezoekerscentrum, komen we weer in de bossen met de mooie herfstkleuren.
Er worden veel foto's gemaakt.

De route van 13 km lang is een mooie afwisselende route. Aan het begin loop je ook nog even langs de rand van de bebouwde kom. Dit is totaal niet hinderlijk.
De route wordt overal goed aangegeven (paarse pijlen).
Het adres van het bezoekerscentrum van de Sallandse Heuvelrug is: Grotestraat 281 Nijverdal
Meer foto's van deze wandeling staan in het weblog bericht van 10 november jl. op mijn weblog Wandel Kijk en Kiek.

Wandelen bij Vierhouten

2010-11-02T16:20:00.004+01:00

(Informatie over startpunt zie aan het eind van dit bericht)
Het is alsof ik in een sprookjeswereld terecht ben gekomen.
Van verbazing ga ik langzamer rijden.
Voor mij zie ik een bos met majestueuze bomen die bladeren dragen met de meest mooie kleuren.
Alsof je je in een prachtige 3D natuurfilm begeeft.

Ik rijd op de weg van Emst naar Vierhouten. Op weg naar het startpunt van een 15 km lange wandeling.
Het is een prachtige herfst dit jaar en nu het blad nog aan de bomen zit willen we de kans grijpen om nog te genieten van deze kleurenpracht.

Als we op pad gaan regent het nog steeds een beetje. Dat maakt niet uit want daardoor is het in het bos des te mysterieuzer.
We zien overal de (verse) sporen van de zwijnen. Bij de huizen tuintjes met schrikdraad. Om zo te proberen de zwijnen uit de tuin te houden.

Na eerst een stuk door het bos te zijn gelopen, komen we bij de Elspeetsche Heide. Tot 1995 was dit in gebruik als militair terrein. Als je dit gebied in Google maps bekijkt is nog duidelijk te zien hoe de

tank-paden liepen. Maar de natuur gaat nu zijn weg en legt weer beslag op het gebied.

Grotere kaart weergeven

De paden waar we ondertussen op lopen moeten we delen met ruiters en mountainbikers. Dat loopt wat moeilijk vanwege het rulle zand. Mijn knie gaat protesteren. Gelukkig is de omgeving meer dan prachtig. Zodat daar de aandacht op gevestigd kan worden.

De paadjes worden smaller. "Eenmanspaadjes", zo noemt de maakster van de route ze.
Het miezeren houdt nu ook op en een waterig zonnetje breekt door.

De Liesberg wordt beklommen.

Ook het terrein waar de voormalige Generaal Winkelman Kazerne heeft gestaan maakt onderdeel uit van deze wandelroute. Door inkrimping van Defensie viel het doek voor de Kazerne. De gebouwen zijn gesloopt en het terrein is gesaneerd. De natuur kan er weer z'n gang gaan.
Het enige bouwwerk dat is blijven staan is een kelder. Hier maken de vleermuizen nu gebruik van.

We komen op een punt van de route waar het wat zoeken kost. "Sla meteen na de omgezaagde bomen linksaf" lezen we. Er blijken ondertussen wat liggende bomen bijgekomen te zijn. Daarnaast camoufleren de vele herfstbladeren ook nog eens loopsporen.
Hhmmm wat nu.
T'is even struinen maar dan lukt het ons toch het bedoelde pad te vinden.

De Ossenkolk, herfstblad, schuurtjes en zelfs een weg met auto's zijn momenten waarop het fototoestel weer tevoorschijn gehaald wordt.

Och ja, en zo'n paard. Die kun je toch niet zomaar voorbij lopen?

Eénmaal terug in Vierhouten concluderen we dat we een prachtige route hebben gelopen. Ondanks veel bos toch erg afwisselend. De routemaakster heeft prachtig mooie paadjes weten te vinden. Daarnaast heeft ze e.e.a. ook nog eens erg goed beschreven. Waarvoor onze complimenten.

De lengte van de wandeling is 15 of 21 km.
Start is bij Hotel restaurant De Foreesten Gortelseweg 8 in Vierhouten.
De routebeschrijving ligt (voor gasten) bij de balie van het hotel (november 2010).
Het is handig even te informeren of e.e.a. nog te verkrijgen is (tel. hotel is 0577 411323 ).

November 2010

Wandelen in het Speulderbos

2010-11-02T11:17:00.001+01:00

(informatie over startpunt van de route, zie onderaan dit bericht)

Drie is de naam van een buurtschap gelegen het Speulderbos (in de buurt van Putten - Ermelo). Het is het startpunt van één van de wandelingen van Staatsbosbeheer, de Cultuurwandeling. Deze wordt aangegeven met wit-paarse pijltjes. De route is zo'n 8,5 km lang.
De Dames BdV hebben besloten deze wandeling te gaan lopen. De folder van Staatsbosbeheer heeft nl beloofd dat er dansende bomen in het Speulderbos te vinden zijn. En dat lijkt de moeite waard om op de foto te zetten.

Het is even zoeken naar het beginpunt van de wandeling. Maar als die eenmaal gevonden is en het ondertussen ook duidelijk is dat we de wit-paarse pijlen moeten volgen, kan de wandeling beginnen.

Al snel zijn we blij dat we onze dansschoenen niet aangedaan hebben. 'T Is behoorlijk nat in het bos.
We verbazen ons over de kleur van de bladeren. Het is al eind oktober en toch lijkt het of sommige bomen nog frisgroene blaadjes hebben. Het ziet er allemaal prachtig uit.

Iets verderop zien we al enkele dansende bomen. Onze camera's worden ook enthousiast en bewegen spontaan mee.
En kijk....een dansende blauwe fee.

Hmmmm, dat was ff leuk. Over weer naar het serieuzere werk, respektievelijk een:
Kleverig koraalzwammetje
Drietand (Kever)
Geweizwammetje (ook dit geweizwammetje was al aan het dansen,
vooral op de detailfoto is te zien hoe gracieus de bewegingen zijn :-) )Porceleinzwam

Als we het bos verlaten komen we op de Ermelose Heide. Met een beetje geluk tref je er ook de schaapskudde, met Veluwse Heideschapen, aan. Wij hebben dat geluk.

Wij hadden ook het geluk dat het Bezoekerscentrum bij de Schaapskooi open was. Lekker even een beker koffie drinken.
Als we na de onderbreking weer op pad gaan blijkt dat het regent. Bbbrr en 't is ook nog koud. De camera's moeten onder de jassen gestopt worden. Jammer maar helaas. We besluiten er even flink de pas er in te zetten.
Maar op't eind, weer dicht bij de auto, kunnen we het toch niet laten nog even de prachtige bomen vast te leggen.

Deze wandelroute van 8,5 km begint bij het Boshuis in het gehucht Drie, (navigatieadres: Sprielderweg 205, Ermelo).
Ga, staand met de rug naar het Boshuis, naar links. Even verderop staat een infobord en het bordje met het beginpunt van de route (foto 1), volg de wit-paarse pijlen (foto 2).
De route gaat zowel door het Speulderbos als over de Ermelose Heide. Halverwege ligt de Schaapskooi.

Foto's van dansende bomen in het Speulderbos die ik vorig jaar November gemaakt heb, zijn hier te bekijken.

November 2010

Wandelen op de Borkeld

2010-09-30T23:40:00.001+02:00

"Neem op de A1 afslag 27 richting Markelo. Op de rotonde naar links, een eindje doorrijden en dan heb je aan de linkerkant al de parkeerplaats bij infoboerderij 'n Witten van Staatsbosbeheer". Zo had ik mijn medewandelaar de route naar het startpunt van de wandeling uitgelegd.
Makkelijk te vinden dus zo dicht bij de snelweg.

Grotere kaart weergeven

(Punt A is de startplek, het adres is Borkeldweg 17, 7475 RV MARKELO)

September 2010

Dat dicht bij de snelweg liggen ook zo z'n nadelen heeft, blijkt als we op pad gaan. Er komt veel geraas van de autoweg af.
Bij het startpunt van de wandeling staat een infobord met daarin getekend de routes die vanaf hier beginnen. Je kunt kiezen uit 3 routes. En dan vervolgens gewoon de pijltjes volgen.

Wij kiezen de oranje route met een lengte van 12,5 km. Juist deze route gaat richting snelweg. En er over heen. En dat is te zien en te horen.
Och, laten we dan in ieder geval proberen een mooie foto vanaf het viaduct te maken.

Eenmaal aan de overkant blijft de route over asfalt lopen.
We zijn geen echte liefhebbers van asfalt en hebben ietwat spijt dat we niet voor de andere route gekozen hebben.

Desalniettemin zijn er toch voldoende momenten die de moeite waard zijn om vast te leggen en ook volgt dan al snel een zandweggetje. Dat is een stuk prettiger lopen.
Noh ja....een enkel modderig stukje daargelaten.

Zij vindt het wel leuk dat we passeren. En wij ook.

Ondertussen lopen we in bosrijk gebied, we volgen nog steeds de oranje route.
Via een fiets- en voetgangersbruggetje steken we de A1 weer over. Als je naar rechts kijkt zie je het Ecoduct, ooit aangelegd om het "wild" de snelweg over te laten steken (dierpassage).

(klik voor grotere afbeeldingen)

In het gebied waar we nu lopen tref je nog Jeneverbesstruiken (wakels) aan. Bij de aanleg van de snelweg A1 is bewust een knik in de weg gemaakt om dit gedeelte te bewaren.
Wij vinden dit deel van de route dat ten zuidoosten van de A1 ligt (Gemeente Hof van Twente) sowieso mooier dan aan de "andere kant" van de A1; heidevelden, vennetjes, bosgebied prachtige wandelpaadjes. En ook aan de fietser is gedacht.
Ergens in de verte spotten we zelfs een schaapherder.

(Jeneverbes) (klik voor grotere afbeelding)

Het bankje laten we links liggen en bij de Herefordkoeien lijkt ons dat ook verstandig.
Een stier staat uitdagend zijn vrouwen te bewaken. Op gepaste afstand passeren we hem. Iets verderop toch nog ff snel één van zijn verdekt opgestelde dames kieken.

Het schijnt dat de heide dit jaar paarser is dan anders.
Wij vinden de heide hier op de Borkeld er behoorlijk verdord uitzien. Hier en daar zit er wat fris paars tussen. Maar och, wat geeft het. Kijk eens naar onderstaande foto; het is hier toch hartstikke mooi.
Een prachtig gebied om te wandelen.

Tip, neem één van de 2 kortere routes (om de snelweg te mijden).
De routes zijn ook terug te vinden op routekaart 3 van het Wandelnetwerk Twente. Langere afstanden lopen door combineren van routes is goed mogelijk omdat er met knooppunten wordt gewerkt.
Zie ook hun website met daarop de startpunten + route-afstanden.

Het adres van infoboerderij 'n Witten waar we zijn begonnen, is: Borkeldweg 17 7475 RV Markelo

Wandeling Dwarsgracht (omgeving Giethoorn)

2010-09-18T20:21:00.001+02:00

Wandelen in de Wieden.

Informatie over route, download printversie en kaartje in Google, zie aan het eind van het verhaal. U kunt op de foto's klikken voor grotere afbeeldingen

Het echtpaar op het bankje geniet van het uitzicht over de Belterwijde.
“Wat is het hier óók mooi” zegt zij. Ze komen uit Twente en fietsen een route door de Wieden.
Wij niet, wij lopen. Deze keer een rondwandeling vanaf Dwarsgracht.
Dit waterrijke dorpje ligt zo’n 3 km vanaf Giethoorn. Het is er alleen veel minder toeristisch en nog niet zo druk.
Bij het enige café–restaurant dat het dorp rijk is, zijn we de wandeling begonnen.
Zo vroeg op de ochtend is het nog lekker rustig.

Het gebruikelijke ritueel voor een wandeling hebben we doorlopen ( een kopje en een plasje) en toen op pad. We hadden op internet gelezen dat het riet in De Wieden jaarlijks wordt gemaaid door plaatselijke rietsnijders. Het wordt verkocht als dakbedekking. Een klein deel blijft staan voor enkele bijzondere vogelsoorten. Zoals de grote karekiet, snor, baardmannetje en kiekendief.
Na een paar honderd meter wandelen zien we het gemaaide riet al liggen. Vogels zien we nog niet. Maar wel water. Heel veel water.

En waar water is daar zijn bruggetjes. Variatie aan bruggetjes genoeg tijdens deze wandeling.
Toen we de wandeling op de kaart hadden ingetekend (dit is een zelfgemaakte route!) twijfelden we een beetje. Recht toe recht aan paadjes. En een hele kale vlakte. Hhmm als dat maar niet saaie wandeling wordt. Maar niets is minder waar. In ieder geval niet in het jaargetijde waar het blad aan de bomen zit. En mocht er al een stukje bijzitten waar het landschap wat “vlakker “ is, dan kom je toch altijd wel iets tegen wat de moeite waard is om op de foto te zetten.

Voor een stenen bruggetje slaan we rechtsaf. Een waterloop aan de ene kant en rechts een akker. Ondertussen zien we ook steeds meer vogels, waaronder de gele kwikstaart.

Aan het eind van de akker weer een brug. Mét een bord. We lezen de tekst. En herlezen. Niet te begrijpen. Zal vast niet voor voetgangers bedoeld zijn konkluderen we. We besluiten maar gewoon over de brug te lopen :-)

(klik voor grotere foto's)
Verbaasd zien we dan dat er nu een mooi landweggetje volgt. En wij maar denken dat het hier zo plat en kaal is. Niets is dus minder waar.

(Update september 2010: dit mooie weggetje is er niet meer. Er is nu een betonpad aangelegd. Via diverse bochten komt u alsnog bij de Beulakerwijde uit. Hier gewoon rechtsaf gaan. De lengte van de wandeling is hierdoor langer geworden.)

De volgende verrassing: de Beulakerwijde of, zoals de mensen hier zeggen, de Beulakerwiede. Het is het grootste meer in de Kop van Overijssel. Aan de overkant ligt St. Jansklooster.
Het wordt ondertussen ook wat drukker. Her en der passeren ons fietsers. Hier langs de Beulakerwijde gaat dat passseren vrij makkelijk.
Als we verderop langs het Jonenpad lopen wordt het allemaal wat ingewikkelder. Er vormen zich files voor de bruggetjes. Wij vinden het allemaal erg leuk om te zien, komisch hoe sommige mensen “de brug nemen”.

We komen langs woonboten en zien een oude bekende.

Zo geleidelijk aan komen we weer in de buurt van Dwarsgracht.
De zon is gaan schijnen waardoor het er allemaal nog mooier uitziet.
Net voor we de wandeling besluiten spotten we nog een wasje. Die komt bij de wasdagjes-verzameling.
Als we op het eindpunt weer bij het restaurant komen, zien we dat het hele terras vol zit.
Ook in Dwarsgracht wordt het drukker.

De Dwarsgrachtwandeling is 7,5 km lang. Uitbreiding tot 11,5 km is mogelijk (zie extra lus op de Googlekaart).
Voor routebeschrijving + info over startpunt, klik op: Download Routebeschrijving wandeling Dwarsgracht

Een kaartje van de route zoals hieronder kunt u * hier * groter bekijken.

Augustus 2010 Route, Tekst en Fotografie (C) Truus Wijnen

Dwarsgracht weergeven op een grotere kaart

Roombeek Enschede, Architectuurroute

2010-08-22T17:50:00.002+02:00

Roombeek

Over de vuurwerkramp in Enschede in 2000 is al veel geschreven. Dus van mij nu niets hierover. Wel wil ik jullie aan de hand van enkele foto's een klein beetje laten zien hoe de toendertijd vrijwel verwoeste wijk het Roombeek er op dit moment uit ziet en wil ik jullie attenderen op de 4 km lange architectuurroute van het Architectuurcentrum Twente door het Roombeek. Op de website van dit centrum is deze route + een zeer uitvoerige uitleg over de onder architectuur gebouwde huizen en gebouwen te downloaden (zie hier).
In mijn vorige berichtje staan foto's die in een hal van de Eekenhof zijn gemaakt. Een gebouw met op de begane grond 1elijns gezondheisvoorzieningen en op de verdiepingen erboven 52 appartementen. Op de foto hieronder,gemaakt op vrijwel de plek waar de ontplofte vuurwerkopslagplaats was, staat het (gele) gebouw rechts op de achtergrond. Foto 2 laat een blik op de Tollensstraat zien met op de voorgrond de gedenksteen. De foto is gemaakt vanaf "Het Verdwenen Huis" . Bij foto 3 kijk je precies de andere kant op naar de Lonnekerspoorbaan. Hier loopt een busbaan voorlangs. Voor de huizen die hier worden gebouwd geldt de zogenaamde hoge beeldregie waarbij de architecten zich moeten conformeren aan bepaalde stedenbouwkundige eisen. Ook hierover is alles te lezen in de hierboven aangehaalde download van het Architectuurcentrum.

De volgende 3 foto's zijn genomen vanaf de bovenste verdieping van de Eekenhof. Jammer genoeg kon ik alleen maar door het raam heen fotograferen. Ook zijn de foto's op 2 verschillende dagen gemaakt. Desalniettemin geven ze een goede indruk van de nieuwe wijk.

Als je goed kijkt op de foto hierboven (je kunt ook op de foto's klikken voor een grote beeld) dan zie je net voor de huizen met de oranje daken en school met een plein. Voor deze school langs loopt een soort atletiekbaan. Dit blijkt een wegbreng- en ophaalstrook te zijn. Ouders die hun kinderen met de auto naar school brengen mogen bij het begin en eind van de schooltijd alleen op deze strook even hun kinderen "in- en uitladen". Daarna is de strook weer afgesloten en hebben de kinderen hier vrij spel.Er zijn zelfs speciale verkeersborden voor gemaakt. Zie de foto hieronder.

Het Rozendaalcomplex is één van de industriële complexen die een nieuwe functie hebben gekregen. In de voormalige pakloods wordt het culturele hart van Roombeek gerealiseerd. Links op de foto zie je het museum De Twentse Welle.Boven op het gebouw het koepeltje van de Sterrenwacht.

De wijk Roombeek heeft als eerste geprofiteerd van het plan van de gemeente Enschede om de waterlopen weer terug te laten komen in het stadsbeeld. Zo is de "Roombeek" weer terug gekomen in de gelijknamige wijk. De beek loopt voor het Rozendaal langs. Er is een soort kade met een groot houten vlonder gemaakt; het lijkt een houten strandje. Je kunt hier lekker zitten. In de buurt van dit vlonder stroomt het water naar een lager gelegen gedeelte. Het geluid wat dit voortbengt doet je denken aan de branding.

Om dit bericht niet te lang te maken geen foto's van het nieuwe gedeelte meer maar nog 3 foto's gemaakt in het oude Tetemgebouw ( het gebouw van de Twentsche Textiel Maatschappij waar vroeger vnl.dekens werden gemaakt).
Mocht je in de gelegenheid zijn ga dan zelf eens een kijkje nemen in deze bijzondere wijk. Het is echt de moeite waard!!

Wandeling Nederhorst den Berg (Bommelsteinroute)

2010-08-22T11:33:00.001+02:00

We maken het ons vandaag makkelijk; we gaan een niet al te lange route lopen die ook nog eens aangegeven wordt met bordjes; zo hebben we alle tijd om te wandelen, kijken en kieken. De Bommelsteinroute van 10 km gaan we lopen. Op de kaart hebben we gezien dat die voornamelijk langs water loopt. Met het mooie weer van de laatste weken is dit erg aanlokkelijk. En het zal zeker zomerse beelden opleveren. Start is in het plaatsje Nederhorst den Berg, dat in de buurt van Hilversum en Loosdrecht ligt. Op de parkeerplaats aan de Dammerweg staat een infobord. Hhhmmm het kaartje is ietwat onduidelijk. Gelukkig hebben we zelf een kaart van de route meegenomen (zie aan het eind van het verhaal voor een download van deze kaart). En dat is maar goed ook. Het 1e bordje van de route kunnen we al niet vinden. Het blijkt dat we de Reeweg verder in moeten lopen. Het bordje staat ergens links van de weg.

(Klik op de foto's voor grotere afbeeldingen)

Het begin van de wandeling, langs de straatweg, is een beetje saai. Gelukkig komen we een geit tegen die maar al te graag op de foto wil. Een leuke onderbreking. Daarna kunnen we al snel linksaf slaan. We moeten een hekje door en lopen dan door weidegebied.

Aan het eind van het weiland staat geen bordje welke kant je op moet. Volgens de kaart moeten we linksaf. En dat klopt want dan kom je vanzelf bij de Vecht. Maar eerst nog even langs dat huis met die aparte stoelen. Op de achtergrond de kerktoren van Nederhorst den Berg.

De Vecht levert prachtige beelden op. Op het water begint het al behoorlijk druk te worden. Langs de kant is nog voldoende plek.

Iets verder op de route is een gratis pontje voor fietsers en wandelaars. Aan de overkant ligt Nigtevecht. Natuurlijk gaan we er even kijken. En wat is het leuk om met het pontje te over te varen.

Als we Nigtevecht bekeken hebben moeten we in "een file" voor de pont staan. Er zijn veel fietsers die naar de overkant willen.

Op de pont kijkt een meisje verbaasd naar de fiets naast haar. Er zit een hond in het mandje dat ook een haarknipje in heeft. De hond kijkt er zelf ook van op. (voor zover dat kon tussen al die haren door).

Ondertussen vaart een verscheidenheid aan boten onze pont voorbij.

Eenmaal weer terug aan de overkant vervolgen we onze route nog een stuk langs de Vecht. Zowel links als rechts weilanden met koeien. En wat vind ik dat toch mooie Hollandse beelden opleveren.

Nr 14 laat zien dat hij worcaholic is. Graag gun ik hem even een moment van niets doen. Hij zal er vast van opknappen :-)

En kijk...dit is toch echt het toppunt van genieten; met je eigen campertje langs de Vecht staan. Zonnetje er bij.

(klik voor grotere afbeeldingen op de foto's)

Het wordt drukker. Fietsers, wandelaars en veel mensen op het water maken er een mooie dag van. Ook wij "hebben er schik in". Er zijn zo veel mooie momenten om vast te leggen.

En kijk, een "Maandag-Wasdagje. Deze zien jullie vast terug in mijn serie.

Even een moment van rust. Languit in het gras. En heej....wat was dat?

Brutaal beest :-)

Het laatste stuk gaat door de Spiegelpolder. Een verrassend gebied. Veel vogels horen we.

En dan die visser.

We zijn weer terug in Nederhorst den Berg. Met uitzondering van het eerste stukje is het echt een wandelroute die de moeite waard is om te lopen. Wij vonden het (voor één dagje) wel leuk om op zo'n drukke zomerse dag te gaan. Maar in ons achterhoofd onthouden we deze route ook voor de winter. Als het gevroren heeft en er schaatsers op het ijs zullen zijn. Want oh oh....wat zal dat ook mooie beelden geven.

Een kaartje van de route die we gelopen hebben:

Wandeling Nederhorst den Berg weergeven op een grotere kaart

Zomer 2010, Tekst en Fotografie (C) Truus Wijnen

Wandeling Ommetje Haarlo

2010-05-31T11:56:00.001+02:00

Ommetje Haarlo, 8 of 15 km

(Informatie over startpunt e.d. staat aan het eind van dit bericht, klkik op de foto's voor grotere beelden)

Ook in de wintermaanden valt er volop te Wandelen, Kijken maar vooral ook Kieken. Neem als voorbeeld maar eens de "Ommetjes" die de laatste tijd gerealiseerd zijn in het grensgebied van Twente (Overijssel) en de Achterhoek (Gelderland). Dit zijn meer dan prachtige wandelroutes waarop volop te kijken en fotograferen valt.
Landschapsbeheer Gelderland en Landschap Overijssel hebben de krachten gebundeld in het zichtbaar en beleefbaar maken van historische hessenwegen. Daartoe hebben ze fiets- en wandelroutes (Ommetjes) gerealiseerd.
(Hessenwegen zijn historische handelroutes die eeuwenlang gebruikt zijn voor het handelsverkeer tussen het graafschap Hessen in Duitsland en Amsterdam. De handelaren uit Hessen gebruikten grote karren met soms wel acht paarden. Deze zware vrachten dreigden de Nederlandse karrensporen kapot te rijden en daarom werd besloten aparte wegen voor deze routes te maken; de Hessenwegen)
De twee Landschappen hebben deze wegen opnieuw begaanbaar gemaakt voor fietsers en wandelaars. In de dorpen Haarlo, Gelselaar, Markelo en Diepenheim kunnen de wandelaars terecht want daar zijn de "Ommetjes".
De afgelopen weken heb ik zowel het ommetje Gelselaar als Haarlo gelopen. De routes zijn goed bewegwijzerd en elk zo'n 8 km lang. Een ideale afstand als je onderweg ook nog eens de tijd wilt nemen om te fotograferen. Hieronder het fotoverslag van het ommetje Haarlo.
De wandeling start midden in het dorp bij Hotel restaurant Prinsen. Het informatiebord staat op de parkeerplaats en natuurlijk moet er direct even een foto gemaakt worden waarbij ingezoomd wordt op het routekaartje.
Het blijkt dat het ommetje bewegwijzerd is door paaltjes met het teken van de 2 rode voetjes.

We gaan op stap. Na een paar honderd meter passeren we de Nederlands Hervomde kerk die verscholen tussen de bomen ligt. Het is een achtkantige kerk die gebouwd is in 1858. In de volksmond wordt deze kerk vanwege zijn vorm de "Kluntjespot" genoemd.

We vervolgen onze route en bestuderen de 2 paaltjes met route-tekens die we nu tegenkomen. Wat nu? Draaien, linksaf, rechtdoor of eeehh....
Wij besluiten om rechtdoor te lopen. Achteraf blijkt dat we ook linksaf hadden kunnen gaan; de route is naar beide richtingen toe bewegwijzerd.
Linksom of rechtsom, 't maakt dus niet uit.

Het is aangenaam stil op de route. Er is vrijwel geen verkeer. We horen geen tractoren, de boeren zijn nog niet op het land bezig. Verstild liggen de boerderijen tussen de Essen.
Maar dan toch het geklik van hoeven; ruiter en paard die een ommetje op hun manier maken.
En och....kijk toch eens. Poelepetaten. Zo noemen wij hier deze kalkoenen. Eigenlijk is dat niet goed want poelepetaten zijn parelhoenders. Zelfs in Zuid-Afrika wordt de naam voor deze vogels gebruikt lees ik in een artikel dat ik op internet tegenkom.
Even verderop komen we bij een prachtig zandweggetje. Deze gaat pal langs een boerderij. Als we halverwege het zandpad nog een keer achterom kijken zien we hoe mooi het weggetje met z'n bomenrij is.

Als we het huis passeren verteld de bewoner ons het één en ander over de omgeving maar ook over de storm die een paar maand geleden enkele bomen heeft doen omwaaien.
Hij wijst ons ook nog op het uitzichtpunt dat een eind verderop staat, "de moeite waard om even op te klimmen", zegt hij.
Hij woont hier prachtig, vinden we.
Ook de vogels moeten zich hier voelen als op vakantie. Dat kan haast niet anders met zo'n onderkomen!
En zie; het uitzichtpunt. We klimmen naar boven en nuttigen onze boterham op het ook aanwezige bankje. Er valt in dit jaargetijde echter niet bar veel te zien. Misschien moeten we van de zomer maar eens terug komen.

Als we na een tijdje weer verder lopen verschijnen ook groene routebordjes. Je kunt hier kiezen of je de route in wilt korten. Zo ja, volg dan de groene route. Wij vervolgen de langere route.

Terwijl we aan het lopen zijn realiseren wij ons dat het hier in het voorjaar als alles weer groen is ook ontzettend mooi zal zijn. Prompt besluiten we deze route over een paar maanden nog een keer te gaan lopen.
Het mag dan wel niet zulk mooi weer zijn, gewassen wordt er altijd. Maar of het een beetje droog wil worden, deze was, dat betwijfelen we. Nu maar hopen dat er nog voldoende washandjes in de kast liggen.

Bij een vervallen boerderij komen we in een kippen-ren terecht en passeren een zwijnenstal.
De bewoners slaan ons met interesse gade.
Na nog een stukje door een bos te hebben gelopen komen we weer in de buurt van Haarlo. We moeten nog over een paadje tussen de weilanden door en zijn dan weer aangeland bij de achtkantige kerk.

Nog even een foto van het kerkraam maken en dan is het tijd voor een lekkere kop koffie.
Snel naar restaurant Prinsen waar ook onze auto staat. Maar helaas, op woensdag gesloten.
Gelukkig hebben we water meegenomen.
Het Ommetje Haarlo begint bij Restaurant Prinsen Eibergseweg 13, 7273 sp Haarlo. Hier is ook een folder over de route te krijgen. De route is 8 km lang . Vind u de wandeling te kort, rij dan naar het 11 km verderop gelegen Gelselaar om daar ook nog het Ommetje Gelselaar te lopen. Ook deze wandeling is de moeite waard!
Februari 2009 © Tekst en Fotografie Truus Wijnen
...

Wandeling Hof Espelo, Enschede

2010-05-31T11:23:00.001+02:00

Wandeling Hof Espelo 10 -14 km
(route-informatie zie onderaan, klik op de foto's voor grotere afbeeldingen)
Het Landgoed Hof Espelo is een gebied van Landschap Overijssel gelegen in de driehoek
Enschede-Hengelo-Deurningen.
Deze wandeling van het Wandelnetwerk Twente begint op de parkeerplaats van het Natuurinformatiecentrum Koetshuis Hof Espelo. We koppelen een aantal routes aan elkaar omdat we ook bij het Lonnekermeer willen kijken (rode,paarse en gele route).

De route brengt ons via het "Koetshuis" al snel naar het bosgebied met de naam "de Wildernis".

Het bos wordt afgewisseld met akkers en graslanden waar de koeien nog lekker buiten lopen. Natuurlijk ook weer even contact leggen met de koe.
Hé en kijk, iemand die ook wandelt en kiekt. Maar ehhh....ik ken haar. Is dat niet die vrouw uit Losser die ook fotocursussen geeft? Bij navraag blijkt ze van niks te weten.

We komen nu in de buurt van het Lonnekermeer en passeren de boswachterwoning.

De villa die bij het Lonnekermeer staat en nu ook in het bezit van het Landschap Overijssel is kun je niet bekijken want het is verboden gebied.
Gelukkig staat een stukje verderop een vogelschuilhut en kunnen we wel over het Lonnekermeer uitkijken.
Rondom het Lonnekermeer loopt ook de 3 km lange Gedichtenroute Willem Wilmink met gedichten van Willem Wilmink.

Als we de wandelroute vervolgen komen we afwisselend langs weilanden, door bosgebieden en langs mooie meertjes.
De laatste kilometers lopen we weer door de "Wildernis" en komen vervolgens weer aan op de parkeerplaats.

INFO: De wandeling start op de parkeerplaats van het Koetshuis Hof Espelo die te vinden is aan de provinciale weg tussen Enschede en Deurningen , ingang bij de witte zuilen (Weerseloseweg 259, 7522 PS Enschede)
De route is goed te lopen als je de pijltjes volgt. Wil je de routes koppelen vergeet dan niet de nrs. van de overstappunten te noteren. Je kunt de wandeling zo lang maken als je zelf wilt. Natuurlijk is het handig als je de routekaart van het Wandelnetwerk Twente hebt.
Nadere info over Hof Espelo is te verkrijgen bij het Landschap Overijssel

augustus 2007 © Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Wandeling Linde

2010-05-30T21:20:00.001+02:00

Wandeling Linde, 10 km
(Informatie over startpunt e.d. van deze route kunt u vinden aan het eind van dit bericht)
Het is een o zo mooie wandeling deze korte ANWB-wandeling: de Linderoute. Wat is het daarom jammer dat de ANWB verzuimd heeft deze route op haar eigen website te plaatsen.
Maar niet getreurd, ik ben met mijn fototoestel op weg gegaan naar het dorpje Linde in de Achterhoek. Heb de route gelopen en veel foto's gemaakt. Lees, maar kijk bovenal naar, mijn impressie van de wandeling.
De route die in z'n geheel bewegwijzerd is begint bij het café 'tPraothuus dat gelegen is naast een molen.
(klik voor grotere foto's)

Het blijkt dat deze molen te koop is; voor 1 Euro. Jammer genoeg moet je er wel het naastgelegen huis bijkopen. Naar de prijs daarvan heb ik maar niet gevraagd.

Bij het café staat een ANWB-overzichtsbord met de routes in de regio. Via een stukje Pieterpad is de Linderoute te combineren met de Varsselroute. Ik volg de bordjes, passeer een prachtig silhouet van een boom en loop dan al snel op één van die mooie landweggetjes die je gelukkig nog op vele plekken in de Achterhoek aantreft.

Ik ben niet de enige die op deze doordeweekse dag gebruik maakt de deze weggetjes. Niet dat er veel verkeer is Nee gelukkig geen auto's maar wel iemand die met een sulky voorbij sukkelt, een zwalkende fietser, iemand die z'n hond uitlaat op de fiets en een chauffeur die trots laat zien wat hij aan het vervoeren is in z'n vrachtwagen; kalfjes.

Even verderop, bij een boerderij kom ik de "zwalkende fietser" weer tegen. Hij verteld me dat hij het moeilijk heeft de boerderij te runnen. Ouderdom en ziekte van gezinsleden maken het dat het allemaal niet meer zo makkelijk gaat.
Gelukkig krijgt hij hulp van de "noabers". Na zo'n klein halfuur is hij uitgepraat en gaat hij via de "onderdeur" de boerderij binnen.

Op deze route passeer je ook Huize De Kieftskamp. De bewegwijzering van de wandelroute is hier een beetje onduidelijk. Uiteindelijk blijkt dat je , rechtsaf en dan op de Lindeseweg moet blijven lopen. Na een paar honderd meter staat dan weer een bordje.
Het landschap wat nu volgt is erg gevarieerd; op het ene moment loop ik in bosgebied waarna ik weer in een opener landschap met mooie boerderijen kom. Natuurlijk kunnen er hier ook eieren gekocht worden.

Nog een paar sfeervolle foto's bij een boerderij maken en dan ben ik weer aangekomen in de buurt van Linde.

Let op bij deze bordjes. Loop hier rechtdoor richting het Proathuus want voor dat je het weet loop je de Linderoute voor de 2e keer.
Veel wandel- en fotografeerplezier!
De Linderoute van de ANWB is zo'n kleine 10 km. Vind je dit te kort combineer dan de wandeling met de iets verderop gelegen Varsselroute (zie kaart). De wandeling start bij café 'tProathuus ,Lindeseweg 23, 7251 NJ VORDEN. Jammergenoeg
is op de website van de ANWB niets over deze route te vinden.
2009 © Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Wandeling Hoge Hexel - Wierden

2010-05-30T20:06:00.000+02:00

Wandeling Hoge Hexel, 12 km

(route-info ; zie eind van dit bericht )

Eén van de punten waar je kunt starten voor een wandeling van het Wandelnetwerk Twente ligt in
Hoge Hexel, een plaatsje in de buurt van Wierden.
De startpunten zijn te herkennen aan de infoborden met daarop routeverloop + afstanden.

(klik voor grotere foto's)

De route die hier beschreven staat is de rode route met een afstand van zo'n 12 km. Je kunt gewoon de rode pijlen volgen die je eerst langs een wat saai asfaltweggetje leiden.

Gelukkig wordt je al snel het bos ingestuurd waar zelfs de eerste paddenstoelen al te bewonderen zijn.

Het bos wordt ingewisseld voor een mooi landweggetje waar je, als je naar links kijkt, dit duo ziet staan.

Even verder op laat een monument ter nagedachtenis aan Kapitein A.F. Lancker je weer even stil staan bij de gebeurtenissen in de oorlog.

Het vervolg van de route is erg gevarieerd.
Zo loop je de ene keer langs heideveldjes en akkers en even daarna weer door weilanden waar je je niet moet laten afschrikken door een versperring.

Je passeert een huis met een vreemde naam.

Wat opvalt tijdens het wandelen is dat het hier zo rustig is. Je komt vrijwel niemand tegen. Af en toe een mountainbiker of een paard die volgens mij blij is dat er een keer iemand voorbij komt.
Het paard had trouwens een mooie blik in zijn ogen.

Het laatste stuk van de wandeling loopt over het bungalowpark Hoge Hexel waar ook het startpunt is. Adres: Bruinehoopweg 6, Hoge Hexel. Dit park heeft een restaurant maar dat is beperkt open; op zondag bv niet.

Als je de rode pijltjes volgt is de route goed te lopen. Natuurlijk is het handig om een kaart met de routes van het Wandelnetwerk Twente te hebben. Er kan een pijltje verdwenen zijn. De kaart kun je kopen bij de VVV-kantoren. Ook kun je op www.wandelenintwente.nl nalezen waar de startpunten zijn.

Wandeling Kuierroute Hertme

2010-05-28T23:35:00.001+02:00

Wandeling Hertme - Kuierroute, 14 km.

(route-informatie kun je vinden onder aan dit bericht)
's Ochtends had het nog gerekend. De druppels lagen nog op de bladeren. Maar net toen de zon
begon te schijnen startten wij met de kuierroute Hertme-Zenderen.
(klik op de foto's voor grotere beelden)

Tijdens deze wandeling liepen we behoorlijk veel langs beken en over graspaden. Waterdicht schoeisel is dus een must als het net geregend heeft. Ook is het verstandig om een routeboekje te kopen. Ga niet alleen af op de bordjes van deze route zoals wij deden want dan zou het kunnen gebeuren dat je na een moment van rust op een bankje met uitzicht de weg kwijtraakt.

Gelukkig zagen we in de buurt van het Jachthuis het Weleveldsvoetpad liggen en dat hebben we toen maar gevolgd.
We kwamen langs paaltjes met vreemde bordjes. "paalkamperen"? Of man met zwaaiarm?

Ondertussen heeft ZIJ de conclusie getrokken dat het mais erg hoog staat dit jaar en...
....blijft hij jaar na jaar rustig door-tuinieren in zijn volkstuintje.

We passeerden in Zenderen het klooster van de karmelitessen en werden door zuster Elia (die vroeger Truus heette vertelde ze later) naar binnen gewenkt. De zusters waren er net een inval-organist aan het "testen" omdat hun eigen organist op vakantie was.
Natuurlijk heb ik meteen even van de gelegenheid gebruik gemaakt om te vragen of er wel eens fotoseries gemaakt waren van het klooster (achter't slot). Ik was nu zo close met ex-truus dus dat moest lukken. Maar ja, vertelde ze, die vrouw van die dokter uit Borne was er ook al eens geweest om foto's te maken. Niet meer doen dus.

Na dit leuke intermezzo ook nog even een bezoek gebracht aan de kapel van de broeders Karmelieten. Hier tref je mooie gebrandschilderde ramen aan.

We liepen weer terug richting Hertme en daar aangekomen besloten we onze wandeling met een lekker menu bij 't Oale Bakkershoes. Lekker drankje erbij en als dessert IJS.

Volgegeten strompelden we naar buiten waar we verrast werden door mooie klanken uit het tegenoverliggende Openluchttheater.
Wat bleek; juist deze avond trad hier het Ricciotti-ensemble op. Dat lieten we niet aan ons voorbijgaan en we gingen het theater in om te luisteren naar dit mooie orkest.
De kuierroute Hertme-Zenderen die 14 km lang is kun je starten bij Hotel Jachtlust in Hertme of bij de kloosterkerk in Zenderen.
De route is bewegwijzerd maar het is zeker handig om een routeboekje te kopen. Deze boekjes zijn te koop bij vrijwel alle VVV's in Twente maar ook te leen bij de Bieb.
augustus 2007 © Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Wandeling Buurse, De Haarmühle

2010-05-28T22:02:00.001+02:00

Wandeling Buurse, De Haarmühle 2 - 8 km

(info over het startpunt e.d. staat aan het eind van dit bericht, klik op de foto's voor grotere afbeeldingen
Update Januari 2011: het infobord + bewegwijzering van de wandelingen is gewijzigd, zie onderaan dit bericht voor recente foto's))
Ieder jaar ga ik wel een paar keer de wandeling van Natuurmonumenten in het het Witte Veen lopen. Welk jaargetijde je er ook komt, het is er altijd mooi.Daarnaast is het een prettige bijkomstigheid dat deze route start bij Gaststätte de Haarmuhle dat prachtig gelegen is net over de Duitse grens van Buurse richting Altstätte. "Alsof je een dagje op vakantie bent" heb ik meerdere keren gedacht als ik er weer eens wandelde.
Deze keer er maar eens in augustus een wandeling gemaakt. Het is er dan wat drukker van-
wege de vakantiegangers maar dat mag de pret niet drukken. En...het is schitterend weer dus dat wordt na afloop van de wandeling eens lekker op het terras van de Haarmühle zitten.
Eerst nog maar eens de kaart van de route bekijken. Je kunt kiezen uit 3 verschillende afstanden. De langste route (de blauwe) is 8 km. Dat is voor ons lang genoeg aangezien wij niet alleen wandelen maar ook nog uitgebreid gaan fotograferen. Hebben we tijd over dan gaan we ook nog de Watermolen, (een onderslagwatermolen) bekijken die naast de Haarmühle staat. Kortom; we vermaken ons wel.

Hè hè, en als Ellie dan eindelijk ook haar wandelschoenen aan heeft, vertrekken we. Vanaf de kleine parkeerplaats vóór de Haarmühle loop je eerst richting de watermolen en dan het bruggetje over. Volg de blauwe pijltjes.
Vanaf het bruggetje zien we aan de rechterkant enkele roeibootjes liggen in een meertje met prachtige weerspiegelingen in het water.

We lopen nog een klein eindje verder over het asfalt maar komen dan al snel op mooie zandpaadjes. Noh ja mooi, er zijn stukken bij die er niet zo mooi meer bij liggen. Tja, hier rijden moutainbikers en dan wil het er in een wat natter gebied er nog wel eens zo uit gaan zien:
We kunnen al snel rechtsaf slaan en belanden in een gebied met kleine paadjes dat, getuige de vlonderpaden die hier door lopen, doorgaans erg nat moet zijn. En eigenlijk is dat ook wel logisch, we lopen in veengebied.

Ondertussen is Ellie aan het fotograferen geslagen. We vervolgen de route en moeten ons een weg banen door rhododendronstruiken. Wat zal het hier mooi zijn in het voorjaar als deze struiken bloeien.
Plots verschijnen er nevelflarden.........zou dit dan ook zo'n gebied zijn waar de Witte Wieven voorkomen? We gaan iets sneller lopen.
We passeren de ingang van camping de Leemkoel dat prachtig gelegen is tussen de bomen. In eerste instantie dacht ik dat dit alleen een camping was voor mensen met stacaravans . Maar op de website van de camping lees ik dat er ook gewone kampeerplekken zijn. Als we de wandelroute vervolgen en voorbij de camping rechtsaf gaan, zien we ook nog eens een schitterend meertje liggen. In de buurt van het meertje tref je veel Reuzenbalsemien (Impatiens glandulifera) aan. De plant heeft prachtige bloemen.

We lopen nu in een gebied met meerdere vennetjes. Er staat ook een vogelkijkscherm waar we zowaar iemand aantreffen die ook aan het wandelen en fotograferen is.
Als we weer verder wandelen en na een tijdje op de Markslagweg lopen, zien we halverwege de weg bijna de afslag naar rechts over het hoofd. Hier even opletten! Ga dus rechtsaf tussen de houten hekjes door. Voorbij deze hekjes zie je nu ook het paaltje met het blauwe pijltje staan. Je loopt nu eerst nog een rare lus door een bosje maar komt dan op een mooi heideveldje.

We nemen aan het eind van dit heideveldje nog een kijkje bij het vennetje en zien dat er nu ook weer Zonnedauw (Drosera) staat. Er zit een insektje op vastgeplakt. Nog een klein eindje het bos door, een beekje over en we zijn weer aangekomen bij de Haarmühle. Het terras lonkt..we besluiten een kopje koffie te nemen. De "kaffeetorte" nemen we deze keer maar eens niet.We nemen nog een kijkje binnen en maken een praatje met de waard. Hij verteld ons dat de routebeschrijving van deze wandeling van Natuurmonumenten ook bij hen te koop is.

Ook nog maar even kijken bij de Watermolen....

...en aan het eind van de middag vinden we het mooi geweest. Het was een prachtige wandeling die ons niet alleen in "het buitenland" heeft gebracht maar ook mooie foto's heeft opgeleverd.
Deze Witte Veen wandeling van Natuurmonumenten start bij bij Restaurant de Haarmuhle, Besslinkhook 57 Ahaus-Alstätte. Neem vanuit Haaksbergen de weg naar Buurse/Alstätte. Na het passeren van de grensovergang na 200 meter linksaf slaan bij het bord van de Haarmühle in de berm. Er zijn routes te lopen van 1,5 en 3,5 en 8 km die aangegeven worden door pijltjes. Eventueel kun je een routebeschrijving kopen bij het restaurant. Ook staat de route beschreven op de website van Natuurmonumenten. Tip: op een paar kilometer afstand van het startpunt bij de Haarmühle ligt het Nivon natuurvriendenhuis Den Broam .
augustus 2008 (c) Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Nieuwe borden startpunt de Haarmuhle

Update Januari 2011. Bij de grote parkeerplaats van de Haarmuhle staat ondertussen een nieuw infobord met informatie over de wandelingen die vanaf Startpunt Haarmuhle beginnen.
De bewegwijzering van de routes vindt plaats middels gekleurde pijlen (zie links onderaan op paal). De afstanden van de wandelingen variëren van 1,6 tot 8,5 km. De routes zijn goed aan te sluiten op andere routes van het Wandelnetwerk Twente. Je hebt hier dan wel een kaart voor nodig.

Wandeling Ruurlo, Meeneroute

2010-05-27T23:09:00.001+02:00

Wandeling Ruurlo, de Meeneroute 14 km

(route-info, startpunt e.d. zie onderaan bericht)
"Een plattelandswandeling" zo noemt de ANWB de Meeneroute die start en eindigt in Ruurlo en door het gebied ten noordwesten van Ruurlo loopt. De route begint bij het in het centrum van Ruurlo gelegen restaurant "de Luifel" Helemaal achteraan op de parkeerplaats tref je het infobord met de routes aan. Voor deze wandeling hoef je alleen maar de bordjes te volgen.
(klik op foto's voor grotere afbeeldingen)

Als ik de bordjes volg bereik ik al snel de rand van het dorp waar ik opgewacht wordt door een aardige meneer die me verteld hoe goed hij verzorgd wordt door de mensen van de Thuiszorg . Hij kan daarom nog gewoon lekker in zijn eigen stulpje blijven wonen met zijn trouwe kater.

Ik vervolg de route en concludeer dat de weg weg is. Ze zijn hier aan het polderen; jammer genoeg hebben ze ook een routepaaltje weggehaald en kom daar na een tijdje dwalen achter. Het blijkt dat ik bij het huis met het witte hek (zie foto) naar links had gemoeten.

Gelukkig zit ik weer op de route. Bij één van de vele weilanden die ik passeer staat een bordje dat ik niet mag voeren. Er staat niets of niemand in de wei. Misschien is er toch iemand voor mij geweest die wél gevoerd heeft met fatale afloop?
Ondertussen beland ik in een bos. Er staat een mooie wegwijzer met voor mij vreemde bestemmingen. Ik besluit gewoon mijn eigen "Meeneroute" te blijven volgen.

Ik heb zin in koffie. Op de route is verder geen horeca dus ik "leg aan" bij Camping Tamaring . "De altijd groene camping" zoals ze zelf zeggen. De camping ligt ook in een schitterend gebied in de nabije omgeving van bossen en weilanden en bv het natuurgebied "de Kiekebelt" waar ook deze wandelroute doorheen loopt. Maar eerst nog even langs het jam-kraampje van de buren van de camping; een vorm van berm-economie. Er staat een leuk anti-poep-bordje voor het huis. Die moest ik gewoon even op de foto zetten.

Ik kom in een wat opener, landelijk gebied. Je kunt hier nog gewoon je hond op de fiets uitlaten. Boven het mais pronken mooie luchten.Even verderop kijkt Huize Altena me oogluikend na.

Tijdens de kilometers die nu volgen blijf ik genieten van de prachtige omgeving met z'n stille weggetjes en mooie boerderijen. Zo her en der staan kraampjes met koopwaar van de boerderij.

Onderwijl moet je wel blijven oppassen waar je loopt; het blijft een landelijk gebied.
Zo geleidelijk aan ben ik al weer bijna aangeland in Ruurlo. Ik passeer eerst nog een mooi bosgebied. Het gebied doet me denken aan de bossen van Twickel.
In de verte zie ik huize Ruurlo al weer liggen. Nog een paar honderd meter en ik ben weer aangeland op de parkeerplaats.
Het was een erg mooie wandeling. Tijd voor een lekkere kop cappuchino bij restaurant de Luifel.
Nadere info: de wandeling start bij restaurant de Luifel, Dorpsstraat 11 in Ruurlo. Let op: het routebord staat helemaal achteraan op de parkeerplaats achter het restaurant. Lengte van de route is volgens de beschrijving van de ANWB 10 km. Mijn GPS-teller gaf ruim 14 km aan. Je kunt de route lopen door de bordjes van de ANWB te volgen (zie foto eerder in dit bericht).
2007 © Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Stiewelpaden Twekkelo

2010-05-27T21:27:00.001+02:00

Stiewelpaden Twekkelo, 5 tot 11 km
(informatie over startpunt, route e.d. kun je vinden onder aan dit bericht
Update januari 2011: gebleken is dat de bewegwijzering van de Stiewelpaden niet meer goed wordt bijgehouden. Neem dus een goede kaart mee. )
Het zijn mooie paden daar in Twekkelo. Stiewelpaden worden ze genoemd. Oftewel laarzenpaden.
(klik voor grotere foto's)

Twekkelo is een rustieke buurtschap gelegen in Twente tussen Enschede en Hengelo. "Daar industrie en verstedelijking een steeds grotere bedreiging vormen voor Twekkelo, is aan ons de taak er voor te zorgen dat dit mooie stuk landschap niet verdwijnt" aldus de Vereniging Behoud Twekkelo (VBT). (Alles over de VBT, Twekkelo, de bedreiging door de industrie, de zoutwinning, de bodemverzakking enz kunt u lezen op www.twekkelo.nl.)Deze vereniging heeft een aantal jaren geleden het initiatief genomen om voetpaden aan te leggen. Deze stiewel- (Twents voor laarzen) paden lopen door en langs plaatsen waar je normaal niet komt. Dwars door weilanden, over smalle bruggetjes, langs sloten en beekjes.
We beginnen de wandeling bij het Johanneskerkje. Hier staat ook het infobord met routekaart.

We kunnen kiezen uit 4 bewegwijzerde routes en besluiten om een stuk van de zwarte en rode route te lopen. De routes worden goed aangegeven door middel van paaltjes.

We zijn hier te gast op het boerenland. Het kan er modderig zijn. Gelukkig zijn we er op voorbereid. Het heeft zo z'n charme hier doorheen te lopen.
Op diverse stukken van de route mag je over akkers en door weilanden lopen en bent daardoor van dichtbij getuige van de werkzaamheden van de boeren.

Oude Zoutboortoren

Waar je ook om je heen kijkt, overal zie je de zouthuisjes van Akzo staan. Uit de bodem van Twekkelo wordt zout gewonnen. Vroeger gebeurde dit met grote boorinstallaties waar dan huisjes/torens omheen gebouwd werden tegenwoordig kunnen ze met veel kleinere boren/pompen en huisjes af.

Als je de rode of zwarte route loopt kom je ook nog door bosgebied met mooie lanen en als je geluk hebt mooi lichtval.

zicht op Johanneskerkje

We moeten nog enkele opstapjes over en naderen al weer het Johanneskerkje.

Het zijn ontzettend mooie paden die je hier kunt lopen. Wel is het zo dat je op een aantal plekken van de route geconfronteerd wordt met de "grenzen van het gebied"; Akzo, de A35, het industriegebied van Enschede. Je realiseert je hierdoor wel des te meer het belang van behoud van dit mooie stukje Twente.
Op de zwarte route wordt ter hoogte van de A35 op dit moment (eind 2007/begin 2008) gewerkt aan leidingen. Een stuk van de route is hierdoor slecht bereikbaar. Houdt hier rekening mee. Wij mochten over het werkterrein lopen.
Route-informatie: Je kunt de routes starten bij de Johanneskerk aan de Twekkelerweg 110 in Enschede. Ook kun je vanaf NS-station Enschede-Drienerlo door de passage van de uitgaansboulevard (links van Cinestar) lopen, aan het eind links af, weggetje vervolgen over fietsbrug over het kanaal. Bij de T-splitsing kom je vervolgens op de route en zie je rechts in de berm het routepaaltje staan (wel goed opletten).
Je kunt kiezen uit 4 routes: wit 5,5 km, blauw 6 km, rood 9 km, zwart 11 km. De routes zijn goed te volgen door de paaltjes te volgen. Op sommige punten moet je wel goed opletten. Het is altijd handig maar ook interessant om het routeboekje met info en overzichtskaart te kopen. verkrijgbaar bij de VVV's of de VBT. Je steunt hiermee ook nog eens de VBT.
2007 © Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Wandeling De Borkeld, Rijssen Markelo

2010-05-27T19:31:00.002+02:00

Wandeling Rijssen, de Borkeld: 4, 8 en 10 km

Update zomer 2010, de bordjes van de nordicwalkingroutes, zoals hieronder beschreven, zijn niet meer aanwezig. Wel staat er nu een informatiebord van het wandel Route Netwerk Twente. Vanaf de camping zijn diverse routes te volgen. Ze zijn ook geschikt voor nordicwalking. Lengte van de routes varieert van 3 tot 6 km. De routes zijn goed te combineren en er zijn ook zogen. knooppunten zodat de lengte van de wandeling naar wens te maken is. Het is handig om papier en pen mee te nemen zodat de nrs van de knooppunten opgeschreven kunnen worden. Helemaal handig is het om een routekaart van het gebied te kopen. Bij de receptie van de camping te verkrijgen.
Een andere wandelroute over de Borkeld die begint bij infoboerderij 'nWitten van Staatsbosbeheer heb ik * hier * beschreven.

(infobord: klik voor grotere afbeelding)

(route-informatie, startpunt e.d. zie onderaan dit verhaal)
De gemeente Hof van Twente heeft in samenwerking met Nordic Walking Twente drie nordic walking routes uitgezet in het natuurgebied De Borkeld dat gelegen is op de grens van Markelo en Rijssen. Deze drie routes zijn ook goed te lopen voor de "gewone wandelaar".
De Borkeld is een schitterend gebied waarin sporen van vroegere tijden terug te vinden zijn. Zo zijn er grafheuvels uit de IJstijd. Het Elsenerveen, ontstaan in het mildere klimaat ná de IJstijd. Stuwwallen. En verder is er een berg. Jawel een berg!.
De Friezenberg. Hoogte 40 meter boven NAP. Als je je dan realiseert dat het laagste punt, het Elsenerveen, 13 m boven NAP ligt, dan betekent dit dat je tijdens een wandeling toch al snel een keer een hoogteverschil van 27 m moet overbruggen.
We hebben ons niet laten afschrikken door dit hoogteverschil en zijn op één van de laatste herfstdagen van 2007 op pad gegaan. Zónder stokken.
De route begint bij het in de mooie landelijke omgeving van Markelo gelegen camping/groepsaccommodatie De Bovenberg.
Deze camping, waar je ook als niet-campeerder goed terecht kunt want ze hebben ook een blokhut, is eigenlijk best bijzonder. Er is nl een natuurbad met bronwater.
(klik op de foto's voor grotere afbeeldingen)

Er zijn duidelijke borden die de routes aangeven. Er kan gekozen worden uit 3 afstanden. Wij nemen de route van 10 km.
Vanaf het startpunt loop je vrijwel direct in een bosgebied met zandweggetjes en mooie doorkijkjes.

Al snel komen we in de buurt van de Friezenberg. We lopen de treedjes op en worden verrast door het uitzicht.

Na een korte pauze weer verder en lopend op een pad aan de bosrand zien we diverse vogelkastjes van de Nivon Goor hangen.
Deze Nivonafdeling heeft een actieve vogelwerkgroep die zich o.a. bezighoudt met nestkastcontroles. Echter ons oog wordt al snel naar wat anders getrokken. Het is die ochtend mistig geweest en overal hangen nog druppels aan bomen en in spinnenwebben. Prachtig om te fotograferen.
Al fotograferend worden we opgeschrikt door getik. Inderdaad, het geluid van de nordic walkers. Tijd voor ons om door te lopen.
We schrikken ons een hoedje al plotsklaps voor ons een groep van wel 16 fazanten wegvlucht. Nog niet eerder zoveel fazanten tegelijk gezien in de vrije natuur. Er is alweer een uitzichtspunt. Het uitzicht, koeien, valt wat tegen en we besluiten dan maar de paddenstoelen op het bankje te gaan fotograferen.

Als we de route vervolgen komen we door een heidegebied waar nog Jeneverbesstruiken (wakels) staan.
En kijk, een volgend uitzichtspunt doemt op. Er is hier, volgens het bordje, een archeologisch monument; een grafheuvel.
Tja, we kijken en zoeken en gaan er uiteindelijk maar vanuit dat de lichte golving rechts voor ons de grafheuvel moet zijn.
Als we echter rechts naast ons kijken zien we weer heel wat anders. Dit moet het begin van een hunnebed zijn volgens ons.
Maar we kunnen hier niets over terugvinden in de folder of op een bordje.

Hup, verder maar weer. We genieten nog even van de mooie kleuren van het veengebied alvorens we weer het bos in schieten. We maken een praatje met een meneer die zomaar ergens midden in het bos op een bankje zit.
Hij vindt het wel gezellig zo met ons. Maar we lopen al snel weer door; het begint te regenen.

Het einde van het bos nadert en aan de rand treffen we weer mooie kleurschakeringen aan.
We zijn weer aangeland bij De Bovenberg in zijn landelijke omgeving en hebben een prachtige wandeling gehad.
Start van deze route is bij Camping de Bovenberg , Bovenbergweg 14 ,7475 ST Markelo. Bij de receptie die elke dag open is, is naast koffie + ijs ook een folder te verkrijgen over de Borkeld met een overzichtskaartje. Kom je met meer dan 10 mensen koffie drinken dan svp even melden.
Je kunt kiezen uit 3 afstanden, 4, 8 en 10 kilometer. De routes zijn volledig (en zeer goed )bewegwijzerd.
Januari 2008 Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Wandeling Twickel, Delden

2010-05-27T18:50:00.001+02:00

Wandeling Twickel Delden (Ov), 15 km
(route-informatie, startpunten e.d. Zie onderaan dit verhaal)
Een paar weken geleden toch maar weer eens aan het wandelen geweest op het Landgoed
Twickel dat bij Delden ligt. Het is een mooi gebied om te wandelen vooral op doordeweekse dagen
omdat het er dan, in tegenstelling tot de weekenden, erg rustig is. We beginnen de wandeling bij Camping Westerholt dat gelegen is aan de weg van Delden naar Bornerbroek. We steken de weg over en een paar honderd meter verder lopen we al in de bossen. Je kunt hier prachtige foto's maken.
(klik op de foto's voor grotere afbeeldingen)

Een eind verderop in het bos komen we een boer/pachter tegen die druk bezig is met zijn brandhout. Hij vindt het wel leuk om met ons te babbelen en brengt ons op de hoogte van het wel en wee van enkele andere pachters van het landgoed.

Omdat het weer nogal wisselvallig is deze dag (dan weer zon, dan weer een plensbui) worden we verrast door mooie luchten.

We passeren het erf van Linthorst en spoeden ons via het Hoogspel waar de speeltuin meer op een zwembad lijkt naar Delden om een kopje koffie te drinken.

Na de koffie wandelen we verder. We genieten van de koeien.

Met nog een laatste blik op de Deldeneres lopen we terug naar het startpunt van de wandeling.
De beschrijving van deze Westerholtwandeling door Twickel kun je * hier vinden* .
Let op!!!!! bij routepunt 10 in deze route. Ga hier niet linksaf het bos in maar blijf op de brede zandweg lopen die ook vaag naar links gaat.
De route start bij Camping Westerholt, Almelosestraat Ambt Delden (dit is de weg van Delden naar Bornerbroek).
Je kunt de route ook starten bij Hotel de Zwaan in Delden (begin dan bij routepunt 27) of het restaurant het Hoogspel in Delden (routepunt 40).
Oktober 2007 Tekst en Fotografie Truus Wijnen

Wandeling Enter Wierden

2010-05-27T13:01:00.001+02:00

Wandeling Enter - Wierden, 12, 5 of 3 km
(route-info, startpunt e.d. zie onderaan dit bericht)
De mevrouw bij de plaatselijke VVV in Enter (gemeente Wierden) oogt niet alleen vriendelijk maar ze is het ook. Ze verteld ons enthousiast over alles wat er te gebeuren staat in Enter en omgeving; nordic walking, een zompentocht, een huifkartocht en ga zo maar door. Maar wij willen dit allemaal niet want wij willen wandelen. Zonder stokken! We hebben het artikel over een wandeling in Enter van Jehan van de Klitse gelezen in het Dagblad Trouw. Deze wandeling willen wij ook wel eens doen. De mevrouw geeft ons een folder over deze route die te volgen is door pijltjes te volgen. Blauwe route is 11,5 km, geel is 4,3 km en rood is 3 km. Wij gaan voor de blauwe route.
(klik op de foto's voor grotere afbeeldingen)

Na even zoeken vinden we het eerste bordje met pijl links naast de kerk tegenover de VVV. We lopen wat straten door en geraken dan al snel tussen de weilanden.
We blijven steeds rechtdoor lopen. Een waterpartij verschijnt.

We volgen de pijltjes naar rechts en komen op die manier aan de andere kant van het water waar we nog een gezinnetje zwanen zien.
Op de voorrangsweg moeten we een klein stukje naar links lopen. Op het hoekje staat een Oorlogsmonument ter nagedachtenis aan leden van de Joodse gemeenschap die in de oorlog omgekomen zijn.

Verdergaand bevinden we ons al snel weer tussen de weilanden. In de verte doemt een gebouw op.
"Een kerk" denk ik in eerste instantie. Het blijkt een huis te zijn. Tja.
We zijn ondertussen aangekomen in Ypelo en wandelen rustig verder terwijl mevrouw de ramen lapt.
We steken de weg over en moeten dan een heel stuk langs de oever van de Boven Regge lopen. Een beetje saai. Gelukkig is de oever net gemaaid. Dat loopt wat makkelijker.Aan het eind van dit wat saaie stuk zit een biologische boer. We gaan een stukje over zijn erf en steken dan de weg over. We zijn aangekomen bij de MiddenRegge.We zetten de pas er in en komen na een tijdje in de buurt van het vakantiepark "Elsgraven" . Nee, we gaan hier niet een kopje koffie drinken en naar de toilet hoeven we ook niet. "Wie goat vedân.

En kijk..in de verte zien we al weer de kerktoren van Enter. Leuk ook die kalfjes daar. Die kalfjes vonden ons trouwens ook leuk. Enthousiast komen ze ons begroeten aan het hek.Mijn hand vinden ze erg boeiend maar nog wel een beetje eng. Eén durft er toch wat dichterbij te komen. De ander is op het laatst wel erg nieuwsgierig.
Zo, dat was even gezellig met die meiden.
Hé kijk iemand is zijn fiets vergeten. Of is dit decoratie? Je weet het tegenwoordig niet.

Weer aangekomen in Enter lopen we nog snel even bij de Oudheidkamer (Buisjan) naar binnen. De mevrouw (die sokken aan het breien is) van het museumpje verteld ons dat het museum in de wintermaanden dicht is. Verdere informatie over Buisjan kun je * hier * lezen.
Al met al was het een mooie wandeling.
Een nadere beschrijving van de route met routekaartje kun je vinden in het artikel in Trouw. Bij de VVV Enter is een gratis folder over de pijltjesroute te krijgen. Het officiële begin van de routes, waar ook het informatiebord staat, is bij de parkeerplaats van Sportpark "de Werf".
De pijltjesroute is goed aangegeven en kan ook zonder routekaartje gelopen worden.
Oktober 2007 Tekst en Fotografie Truus Wijnen